Top 5 verbazingwekkende accommodatie

kaartje Noord-Thailand met accommodatie

Op plaatsen waar je dat niet verwacht, soms in the middle of nowhere, vind je in Thailand guesthouses of resorts. Vaak zijn ze de enige accommodatie in de verre omtrek en een goede  springplank voor uitstapjes naar allerlei attracties. Verwacht geen luxe, de meeste zijn juist uiterst sober, maar ze blinken uit door hun schitterende ligging.
Een ventilator, matras, dekens en eenvoudig sanitair (toilet en douche) behoren tot de standaarduitrusting.  Meestal is er wel een kamer of bungalow vrij en hoef je niet te reserveren. En niet zelden ben je er de enige bezoeker.


Ik houd van dit soorten plekken, vanwege de mooie ligging, de rust en de vriendelijke management. Vanuit zo’n stek zijn allerlei afgelegen  en weinig bekende bezienswaardigheden vaak gemakkelijk te bereiken. Hier volgen vijf van mijn favoriete plaatsen om tijdens een meerdaagse tocht op de scooter of motorfiets de nacht door te brengen. Daarnaast beschrijf ik kort wat er zoal in de omgeving te zien is.

De drijvende hutten en drijvende restaurants op het Sirikit stuwmeer bij Pak Nai.

De drijvende hutten en restaurants op het Sirikit stuwmeer bij Pak Nai.

Song Bua Flaoting Restaurant and Huts (Phae Ahan Song Bua), Pak Nai Village, Ta Muen District, Nan. Tel.: 054-730136, mobile: 086-9292396.

Een vluchtige blik op de kaart laat zien dat het dorpje Pak Nai een cul the sac is, gelegen in een uithoek van de provincie Nan. Highway 1026 vanuit Ta Muen eindigt er aan de oever van het Sirikit stuwmeer. Op het eerste gezicht een plek waarvan je denkt er nooit te willen stranden, maar het is juist een van de aardigste plaatsen om de nacht door te brengen — op het water.

In de jaren zestig van de twintigste eeuw werd de Sirikit  dam  in  de rivier  de  Nan,  50  km  zuidelijker,   voltooid   en ontstond  het Sirikit stuwmeer. Kort daarop vestigden zich vissers op de oever zoals bij het huidige Pak Nai. Een aantal vissers realiseerde zich dat ze door het bouwen van restaurants en simpele hutten op het water bezoekers konden verlokken naar deze schitterende omgeving te komen. In feite brengen maar heel weinig reizigers op deze rustige plaats de nacht door. Op een heuveltje zijn stenen ‘bungalows’ gebouwd, maar de simpele drijvende hutten van Phae Ahan Song Bua zullen je meer bekoren. Een steiger verbindt ze met de oever. De kleine hutten zijn slechts ingericht met een matras, deken en een ventilator. Een overnachting kost 200 baht (2008).

De omgeving van Pak Nai.

De omgeving van Pak Nai.

De eigenaren kunnen heerlijke (verse!) vis voor je bakken en sommige andere gerechten klaarmaken. Koud bier is altijd voorradig. Je kijkt uit over het stuwmeer. Vanaf nabijgelegen vlotten worden grote schepnetten  (yo yok) in en uit het water getakeld. De vriendelijke honden houden je gezelschap als je je ‘s avonds ontspant op de vlonder voor de hut en over het water tuurt naar de bliksemflitsen boven de bergen in het oosten. Tegen achten zijn de meeste geluiden van menselijke activiteit weggestorven en kun je genieten van de rust. Het gehucht is dan vrijwel geheel in duister gehuld, maar electriciteit is er 24 uur.

Behalve de hutten van Phae Ahan Bua is er nog een keuze aan andere drijvende accommodatie die er door vissers verhuurd wordt.

De veerdienst van Pak Nai.

De veerdienst van Pak Nai.

In werkelijkheid loopt de weg niet helemaal dood bij Pak Nai, dat aan de noordpunt van het stuwmeer ligt waar dit slechts een paar honderd meter breed is. Motorfietsen kunnen naar de andere oever worden overgevaren, al duurt het soms even voordat een schipper gemobiliseerd is. Vanaf de overkant loopt Highway 1139 naar de kleine districtsplaats Nam Pat in de provincie Uttaradit. Dit is een asfaltweg die in een goede staat verkeert, maar de laatste paar kilometer vóór Nam Pat is het een hobbelig onverhard pad.

Vanuit Nam Pat kun je naar Huai Mun nabij de grens met Laos en langs het grensgebergte ‘doorsteken’ naar de Isan (het noordoosten van Thailand) over een van de mooiste wegen in het noorden. Het is ongeveer 100 km naar Na Haeo in de provincie Loei. (Voor accommodatie  in het Falkland Resort in Na Haeo zie hieronder. Een aantal bezienswaardigheden op de route van Nam Pat naar Na Haeo en van  Chiang Mai naar Nam Pat worden genoemd in het artikel Van Ping naar Mekong in de rubriek Artikelen-Nederlands).

Een formatie bij Khok Sua.

Een formatie bij Khok Sua.

Pak Nai is een goede springplank naar enkele attracties in het zuiden van de provincie  Nan. Van Na Muen, 20 km ten noorden van Pak Nai, is het slechts 30 km naar twee nederzettingen van de Mlabri, ookwel de Phi Tong Luang (‘Geesten van de Gele Bananebladeren’) genoemd, een etnische groep die tot in de jaren tachtig van de twintigste eeuw vrijwel naakt door de bossen van de provincies Nan en Phrae zwierf (zie het artikel Mlabri in de rubriek Artikelen-Nederlands).

Er staan af en toe borden langs de weg die aangeven welke kant je op moet om er te komen. De laatste 5 km is een onverharde dirt road die steil de bergen in gaat en in een slechte conditie verkeert. In het regenseizoen is deze een modderboel en dan is het af te raden de dorpen op te zoeken, tenzij je over een terreinmotor beschikt of een auto met 4WheelDrive hebt.

Een Mlabri man rookt een pijp gemaakt uit de wortelstok van bamboe.

Een pijp rokende Mlabri man.

Vanuit Pak Nai kun je ook de ‘aarden pilaren’ (de Sao Din en de Khok Sua) bezoeken. Deze bizarre en schilderachtige formaties van zand en grind zijn ontstaan door de eroderende werking van het regenwater. Ze liggen ongeveer 5 km ten oosten van Na Noi, dat 45 km ten noorden van Pak Nai ligt.

Twintig kilometer ten oosten van Na Noi ligt het Si Nan nationaal park, dat te bereiken is over Highway 1083. In dit weinig bezochte nationaal park zijn nog grote stukken ongerept bos. Er zijn een paar trails waarover je de natuur kunt verkennen. Verder zijn er enkele kleine watervallen en bizarre rotsformaties te zien.

De Nan stroomt dwars door dit nationaal park en een tiental kilometer voorbij de ingang gaat Highway 1083 over deze rivier. Niet ver van de brug zijn de Kaeng Luang stroomversnellingen in de rivier. De weg gaat verder naar Pang Hai in de provincie Uttaradit.

Het gebied tussen Na Noi en Pang Hai is heel dun bevolkt: je komt alleen af en toe een herder met zijn bultrunderen tegen. Tanken kun je het beste in Na Muen, Na Noi en Pang Hai. Tussen Na Noi en Pang Hai (67 km) is geen gelegenheid om te tanken.

Een sfeervolle bungalow bij de visvijver.

Een sfeervolle hut bij de visvijver.

Falkland Resort, Muang Pharae, Na Haeo district, Loei province. Aan Highway 1268, ongeveer 1 kilometer buiten het dorp Muang Pharae.

Mobile: 01-7681425

De wat vreemde naam van dit afgelegen resort ontstond tijdens de Falkland Oorlog in de jaren tachtig van de twintigste eeuw. Toen werd het land hier namelijk ontgonnen en werden er zes alleraardigste paalwoningen gebouwd. Ze liggen nu temidden van een boomgaard, De mooiste ligging hebben twee huisjes aan een kleine visvijver. De ‘lobby’ van het resort is in een groter huisje bij de ingang waar de manager woont. Je kunte kunt er gratis koffie krijgen en televisie kijken. De hutten zijn eenvoudig en slechts uitgerust met een matras met lakens en dekens, een ventilator en daarnaast is er een toilet annex douche. Alle huisjes zijn voorzien van een balkon. De deuren zijn laag, kijk uit dat je je hoofd niet stoot. Er wordt geen eten geserveerd en bezoekers zijn dus aangewezen op de paar kleine sobere restaurantjes in Muang Pharae bij de grensovergang naar Laos.

bord Falkland ResortDe meeste zaken in het dorpje sluiten al om een uur of zes in de avond, maar sommige winkels zijn langer (tot acht uur) open. Het is aan te raden snacks en drank op tijd aan te schaffen, vooral als je de volgende ochtend vroeg weg wilt en je ontbijt uit snacks zal bestaan, want erg vroeg zijn de restaurantjes in Muang Pharae nog niet open. Bij een van de winkeltjes kun je ook tanken.

Muang Pharae bestaat uit slechts twee straatjes die eindigen bij de Huang, een zijrivier van de Mekong, niet meer dan een beek, die er de grens met Laos vormt. Er is een douanekantoor, maar buitenlanders mogen hier Laos niet binnen en moeten daarvoor naar andere grensovergangen. De kleine districtsplaats Na Haeo ligt 2 km van Muang Pharae, maar heeft weinig meer te bieden. Rond 20.00 uur is dit plaatsje ook uitgestorven. Je brengt de avond dus waarschijnlijk met snacks en bier door op het balkon van je bungalow waar je bent overgeleverd aan de koorzang van kikkers en krekels en de lichtshow van de vuurvliegjes. En dat allemaal voor 250 baht per dag (2010)!

Tussen het Falkland Resort en het dorp Muang Pharae ligt ook nog andere accommodatie aan de weg, het Na Haeo Resort. De bungalows kosten er 500 baht en hebben air conditioning, maar het resort mist de sfeer en prachtige ligging van het Falkland Resort.

Kaart omgeving van het Falkland Resort in Muang Phrae.

De omgeving van het Falkland Resort in Muang Phrae.

Op weg van het noorden naar het noordoosten is het Falkland Resort de plaats bij uitstek om een nacht door te brengen. Maar er zijn genoeg attracties in de omgeving die een langer verblijf rechtvaardigen. Het hoofdkwartier van het Phu Suan Sai national park (vroeger bekend als het Na Haeo national park) is 19 kilometer ten westen van het resort. In dit natuurgebied bevindt zich de prachtige Tat Huang waterval. Ook is er en 7 km lang, goed begaanbaar pad door de jungle, dat een wandeling waard is. Vanaf een uitkijkpunt zie je de bergen liggen van wat eens omstreden grensgebied was. In 1988 waren ze het strijdtoneel van een Thais-Laotiaanse grensoorlog  waarbij aan beide kanten honderden soldaten omkwamen.

Wanneer je vanaf het resort Highway 1268 volgt in de richting van het nationaal park, passeer je de dorpen Ban Hua Na and Saeng Pha. De fotogenieke, vergulde chedi van de dorpstempel lijkt op te rijzen te midden van de omringende rijstvelden. Aan de andere kant van de weg is een aarden stoepa die bekend staat de Phra That Din Thaen en door de lokale bevolking bijzonder vereerd wordt. De weg loopt daarna een aantal kilometers langs een beek (die bij Muang Pharae in de Huang uitstroomt) met daarin de Khring en de Chang Tok waterval — het zijn eigenlijk meer stroomversnellingen in de beek. Vier kilometer voorbij deze watervallen is de afslag naar het Phu Suan Sai nationaal park.

Een honderd jaar oude fresco van een stoomtrein op de buitenmuur van Wat Pho Chai.

Een fresco van een stoomtrein op een buitenmuur van Wat Pho Chai.

Ongeveer 14 km ten zuiden van het Falkland Resort, aan Highway 2113 naar Dan Sai, ligt Wat Pho Chai, een dorpstempel die beroemd is om zijn 19e-eeuwse muurschilderingen. Deze wat primitief aandoende fresco’s decoreren zowel de buiten- als binnenkant van de wihan (de verzamelhal), het grootste gebouw op het tempelterrein. Het is vaak op slot en om ook de schilderingen binnen te  zien moet je een van de monniken om de sleutel vragen.

Dan Sai, ongeveer 35 km ten zuiden van het Falkland Resort is net als Na Haeo de hoofdplaats van een district, maar is een stuk groter. Er zijn onder meer een grote markt, een 7 Eleven-winkel  en  talloze restaurants. Gedurende de tweede helft van juni of de eerste week van juli vindt in dit stadje het jaarlijkse Phi Ta Khon Festival plaats. Het zijn drie dagen van (vruchtbaarheids)rituelen, processies en karnavaleske feestvreugde — zonder meer een van Thailands meest bijzondere festivals (zie het artikel: Phi Ta Khon, Dan Sai’s colourful fertility rites in de rubriek Artikelen-Engels.)

Bij Wat Pon Chai aan de hoofdstraat is een klein museum gewijd aan het festival. Gedurende Phi Ta Khonl is alle accommodatie in het plaatsje volgeboekt (tegen buitensporige prijzen), maar in het Falkland Resort in Muang Pharae, slechts 35 km van Dan Sai, zijn er waarschijnlijk nog enige van de sfeervolle bungalows vacant!

Een bont uitgedoste ‘gemaskerde geest’ zwaait met de houten fallus die hij bij zich heeft terwijl hij tijdens Phi Ta Khon festival door de hoofdstraat van Dan Sai paradeert.

Een bont uitgedoste ‘gemaskerde geest’ zwaait met een houten fallus terwijl hij tijdens het Phi Ta Khon festival door de hoofdstraat van Dan Sai paradeert.

In Dan Sai staat ook een van de meest vereerde chedi’s (stoepa’s) van Noordoost-Thailand, de Phra That Si Song Rak. Aan de basis van deze witte chedi zijn vaak offerandes geplaatst die uniek zijn voor deze streek: ton pheung, kleine chedi’s gemaakt van de stam van een bananenboom en getooid met bloemen vervaardigd uit oranje kaarsvet. Dit heiligdom ligt iets buiten het centrum van het stadje, bij de afslag naar Nakhon Thai (en Phu Hin Rong Kla).

Vanuit Muang Pharae kun je de schilderachtige en interessante Highway 2195 langs de Huang volgen. Deze smalle rivier vormt over honderd kilometer de grens met Laos, totdat hij ongeveer 10 km ten westen van Chiang Khang in de majestueuze Mekong uitstroomt.

Hin Lan Taek

Diepe spelonken lopen dwars door de rotsformaties van Lan Hin Taek.

Een van Thailands mooiste natuurgebieden, het Phu Hin Rong Kla nationaal park, bevindt zich ongeveer 90 km van Na Haeo.

Het ligt op een 1800 m hoge tafelberg. Het midden van de top bestaat uit dicht bergbos, vaak gehuld in dichte nevels. Maar aan de randen is het terrein nogal open en rotsachtig en komt er bijzondere vegetatie voor met onder andere zeldzame gemberachtigen en orchideeën.

De berg was een van de belangrijkste bolwerken van de Communistische Partij van Thailand (CPT) gedurende hun jarenlange gewapende strijd tegen de ‘militaire dictatuur’, maar in 1982 werden ze er verslagen door de Thaise strijdkrachten.

Meer informatie over dit natuurgebied in het artikel Phu Hin Rong Kla (in de rubriek Artikelen – Engels).

New huts under construction at Per & pron.

Nieuwe hutten in aanbouw bij het Per & pron resort.

Per & pron Resort, along Highway 105, Mae Salit, Tha Song Yang district, Tak. Telephone management in Surat Thani: 083-1222784; 086-1297971

Highway 105 van Mae Sariang, in de provincie Mae Hong Son Province, naar Mae Sot, de wervelende grensplaats in de provincie Tak, is een van de landschappelijk mooiste routes in Thailand. Deze loopt grotendeels door het heuvellandschap dicht bij de grens met Myanmar. Tussen Ban Tha Song Yang en Mae Salit ligt de weg op de oostoever van de Moei die er de grensrivier is en kijk je uit op de kalksteenformaties in Myanmar.

De meeste dorpen langs de weg zijn van de Karen. De 230 km kunnen gemakkelijk in een dag worden afgelegd want het grootste deel van de weg verkeert in een goede conditie. Er zijn echter talloze bezienswaardigheden en route, wat een goede reden is het wat kalmer aan te doen. Hiervoor pleit zeker ook de fraai gelegen accommodatie waar je ongeveer halverwege  kunt overnachten.

Het Per & pron Resort met uitzicht over de Moei en de bergen van Myanmar is beslist een aanrader.  Dit resort ligt net iets ten noorden van Mae Salit. Vanaf de hoofdweg daalt een steil pad af  naar het half dozijn eenvoudige, op palen gebouwde houten huisjes op de beboste oever.  Het uitzicht is er schitterend.

Moei river

Gezicht op de Moei en de bergen in Myanmar vanuit het Per & pron Resort.

De eigenaren vertoeven doorgaans op Ko Samui in Zuid-Thailand, waar ze het luxueuxe Sunset Village runnen. De overnachting in een huisje aan de Moei  kost slechts 300 baht per nacht (2008), maar een iets luxere bungalow is in aanbouw. Besef wel dat deze plaats behalve de grandioze ligging weinig te bieden heeft, maar de vriendelijke Pat die hier de zaken waarneemt zal je zo goed als ze kan helpen.

Een paar honderd meter ten zuiden van het resort is een aantal winkels en kleine restaurants. Ga er eten en doe er je inkopen (drank, snacks) voor het donker is.  Wees op tijd op je balkon om de zon in Myanmar achter de bergen weg te zien zinken.

Merk op dat de rivier naar het noorden stroomt; zo’n 100 km noordelijker, nabij Sop Moei, stroomt de Moei uit in de Salween die uit Tibet komt en zijn weg in zuidwaartse richting door Myanmar voortzet naar de Golf van Martaban in de Indische Oceaan.

Kaart van de omgeving van het Per & pron en B. P. Resort.

Kaart van de omgeving van het Per & pron en het B. P. Resort.

De ingang van het weinig bezochte Mae Moei nationaal park ligt maar 10 km ten oosten van het resort. De natuur is er schitterend; op de beboste hellingen groeien onder meerboomvarens.

Kiu Lom dat aan het eind van de weg binnen het nationaal park ligt is een uitzichtspunt op een heuvel.
Wat verderop ligt het dorpje Mae Ramoeng dat bekend is vanwege het verbouwen van de ‘Ramoeng thee’.  Twintig kilometer ten zuiden van het resort is de afslag naar de lokaal zeer bekende Mae Usu grot.

Zorg dat je een volle tank hebt wanneer je Mae Salit verlaat, want er zijn weinig plaatsen in de omgeving waar je benzine kunt krijgen.

Mocht er geen plaats zijn in het Per & pron Resort — wat zeer onwaarschijnlijk is — dan kun je waarschijnlijk nog terecht in het nabij gelegen New Mae Salit Guesthouse aan de andere kant van de weg.

B.P. Resort, Tha Song Yang district, Tak province, aan Highway 105.

Het vriendelijke B.P. Resort ligt een paar kilometer buiten de districtsplaats Tha Song Yang. Een dozijn houten huisjes is op palen boven een vijver gebouwd en onderling verbonden door steigers.

B.P. Resort

De kleine bungalows van het B.P. Resort liggen rond een vijver.

De ligging aan de hoofdweg (H105) doet geen afbreuk aan de fraaie entourage want er is weinig verkeer op deze highway langs de grens met Myanmar. De huisjes verschillen onderling nogal wat en de prijs per nacht varieert derhalve van 250-500 baht. De vriendelijke eigenaar en manager spreekt goed Engels en is zeer behulpzaam. Er kan eten voor je worden klaargemaakt maar in Tha Song Yang zijn ook diverse restaurantjes. Dit resort ligt slechts 40 km van het Per & pron Resort in Mae Salit en je kunt dus ook van hieruit de Mae Usu grot en het Mae Moei nationaal park bezoeken.

Ongeveer 30 km ten zuiden van Tha Song Yang ligt een enorm Birmees vluchtelingenkamp en je komt er langs wanneer je vanuit het B.P. Resort naar Mae Sot rijdt. Een paar duizend kleine bamboehuisjes met daken van bladeren zijn er gebouwd op de heuvels tussen de hoofdweg en de kalksteenformaties die de grens met Myanmar vormen. Je ziet veel kampbewoners langs de weg zeulen, soms geiten of runderen hoeden of houtskool branden in aarden heuveltjes, maar hun activiteiten buiten het kamp worden door de overheid zwaar beperkt. Veel van de vluchtelingen zijn Karen uit Myanmar. Die leven al sinds de Birmese onafhankelijkheid in onmin met de regering en hun gewapende verzet tegen de Birmaanse dominantie is inmiddels een van-vader-op-zoon-oorlog geworden.

Het grote vluchtelingenkamp tussen Tha Song Yang en Mae Ramat.

Het grote vluchtelingenkamp tussen Tha Song Yang en Mae Ramat.

De vroeg gestorven Nederlandse schrijver Karel Glastra van Loon, een sympathisant van de Socialistische Partij,  is aan het begin van het nieuwe millennium door een vluchtelingenorganisatie uitgenodigd een aantal maanden in zo’n kamp aan de grens met Myanmar door te brengen en er een boek over te schrijven. Dit resulteerde in de roman De onzichtbaren (2003) die een goed beeld geeft van de onderdrukking van de bevolking in het dictatoriale Myanmar.

Langs het hele traject Ban Tha Song Yang – Mae Salit – Tha Song Yang zie je veel teakbomen staan. Ze zijn te herkennen zijn aan hun grote bladeren met lichtgele nerven, de licht gekleurde stam en de ragebollen van kleine witte bloemetjes of zaadjes in de top. De bloeitijd is in augustus.

Teak behoort hier tot de natuurlijke vegetatie van het bladverliezend bos. In het droge seizoen laten teakbomen en vele andere boomsoorten hun bladeren vallen en zijn gedurende een aantal weken helemaal of vrijwel kaal. Je ziet ook vele teakplantages langs de weg waarin al geoogst worden. Het kostbare hout wordt gewaardeerd vanwege zijn grote duurzaamheid. De exploitatie van teakbos heeft een grote rol gespeeld bij de historische ontwikkeling van Thailand. Meer erover in het artikel Teak in de rubriek: Artikelen – Engels.

Een van de  bungalows van het Orrathai Resort.

Een van de hoger gelegen Orrathai bungalows bij het zwembad.

Het uitzicht over rijstvelden en de bergen vanaf  de bungalows bij het zwembad.

Het uitzicht over rijstvelden en de bergen vanaf de bungalows bij het zwembad.

Orrathai Mountain View Resort and Spa,
Khlong Lan district, Kamphaeng Phet.
Aan Highway 1117, ca. 5 km ten noorden van Khlong Lan.

Khlong Lan is een modern en niet erg aantrekkelijk districtsplaatsje, 60 km ten zuidwesten van Kamphaeng Phet gelegen in een weinig toeristisch en onbekend deel van Noord-Thailand. Vijf kilometer ten noorden van het plaatsje is daar opeens het Orrathai Mountain View Resort, een complex van rechttoe-rechtaan  bungalows, proper, maar niet direct mijn smaak. Ik wilde al weer verder rijden toen ik te horen kreeg dat er verderop nog andere accommodatie is. Verderop is: op een heuvel achter het complex. Drie, vier huisjes met een schitterend uitzicht over de rijstvelden en bergen. En een prachtig zwembad erbij! Prijs: 300 baht. En waarschijnlijk is de heuvel en het zwembad helemaal voor jou, want de meeste bezoekers, het zijn er niet veel, prefereren de ‘betere’ lager gelegen accommodatie .

Kaart van Khlong Lan en wijde omgeving.

Kaart van Khlong Lan en wijde omgeving.

Orrathai is een prima springplank voor tochtjes in de omgeving.
De belangrijkste bezienswaardigheden in de provincie (Kamphaeng Phet) zijn het Kamphaeng Phet historisch park (bij de provinciehoofdstad) en het Mae Wong nationaal park. De ingang van dat laatste ligt slechts 30 km ten westen van Khlong Lan aan H1117.


©Sjon Hauser; Tekst, foto’s en kaartwerk