Redactioneel-2012-04-juli-augustus

rijstvelden

In Mae Sot worden de jonge rijstplantjes door gastarbeiders uit Myanmar in de bevloeide velden overgeplant.

Agenda: juli-augustus 2012

♦ 2 augustus – Asala Bucha (herdenking Boeddha’s eerste preek)

♦ 3 augustus – Khao Phansa (inwijding monniken, begin vastenperiode)

♦ 12 augustus – de verjaardag van koningin Sirikit (Moederdag)

reclamefoto

Bijzondere natuurreizen in Noord-Thailand

Het is nu mogelijk onder mijn begeleiding zes dagen lang de mooiste natuurgebieden en het interessantste platteland van Noord-Thailand te verkennen. De reis is bestemd voor kleine groepjes (van 4 tot 8 personen) en gaat van Phitsanulok naar Chiang Mai.
De reizen worden uitgevoerd onder de vleugels van het reisbureau Greenwood Travel in Bangkok. Meer informatie:
www.greenwoodtravel.nl/Thailand/nanroute.php en http://www.greenwoodtravel.nl/Thailand/wang-chin-route.php
Er is keuze uit twee routes. Beide tochten gaan per comfortabel minibusje door overwegend toeristisch maagdelijke gebieden. We leggen heel wat kilometers af, maar zitten zelden langer dan een uur achtereen in de wagen. Voortdurend stoppen we en maken we korte wandelingen naar bezienswaardigheden: stukjes dicht bos vol boomvarens, bizarre rotsformaties, velden waar boeren aan het werk zijn.
Na een verblijf van 25 jaar in Thailand heb ik de nodige kennis van de natuur en het platteland en daarmee hoop ik een extra dimensie aan deze reis te geven. Ik word bijgestaan door de gids die tevens chauffeur is. Behalve natuur en platteland (ca. 70%) staan er ook de nodige culturele bezienswaardigheden (ca. 30%) op het programma, zoals tempels en bijzondere geestenhuisjes. De accommodatie onderweg bestaat niet uit vijf sterren-hotels (die zijn er niet), maar uit mooi gelegen resorts voorzien van essentiële comfort zoals badkamer, airconditioning en koelkast.
reigersDe eerste route, de Wang Chin-route (T1951), begint met een dag in het schitterende Phu Hin Rong Kla nationaal park ten oosten van Phitsanulok. Daarna gaan we dwars door het platteland naar het centraal gelegen Wang Chin en bezoeken onderweg rijstvelden, plantages, een moeras vol lotusbloemen en watervogels, en de indrukwekkende 700 jaar oude ruïnes van Si Satchanalai. In Wang Chin verblijven we in een resort met zwembad aan de rand van beboste bergen en puur platteland. Daarna steken we verder door naar het westen, bezoeken enkele bijzondere tempels en maken een wandeling door de fascinerende natuur bij Thailands “Grand Canyon”, de Op Luang. We brengen de nacht door in een resort aan de voet van Doi Inthanon, Thailands hoogste berg (2565 m). De volgende dag verkennen we de unieke natuur van het Doi Inthanon nationaal park, waaronder nevelwouden en geweldige watervallen. En u maakt er opnieuw kennis met het kleurrijke Hmong-bergvolk, dat u al van Phu Hin Rong Kla kent. Tenslotte zakken we af naar de grote stad Chiang Mai waar de reis eindigt.


Van de tweede route, de Nan-route (T1952), zijn de eerste twee dagen hetzelfde als van de Wang Chin-route, maar op dag drie zwenken we niet verder naar het westen, maar koersen noordwaarts naar Thailands grootste teakboom en het Sirikit-stuwmeer. We maken een flinke boottocht dwars over het meer naar het vissersdorp Pak Nai aan de noordpunt. Daar wacht ons busje ons op om ons naar de aarden pilaren (Sao Din) van Na Noi te brengen, een spectaculair landschap ontstaan door regenerosie. We overnachten in Nan, een rustige stad en een cultuurhistorisch centrum van de regio.

nevelwoud

Nevelwoud op Doi Inthanon.

De volgende dag maken we een aantal wandelingen in het unieke oerbos in de bergen van het Doi Phu Kha nationaal park met een palmsoort en andere boomsoorten die alleen daar groeien. Met wat geluk zien we zelfs groot wild. Op de vijfde dag zijn we terug in Nan om er de mooiste tempels te bekijken en rijden door naar een Hmong-dorp en een nabijgelegen Mlabri-gemeenschap. De Mlabri, beter bekend als de Geesten van de Gele Bladeren, zwiervan dertig jaar geleden nog door de bossen en werden toen beschouwd als een van de primitiefste volkeren. De dag eindigt aan het Meer van Phayao—vanaf ons hotel kijk je uit over het meer. De laatste dag gaat via een enorm boeddhabeeld en een bezoek aan de werkplaatsen van steenhouwers naar een fraaie waterval. In de middag staan de geestenhuizen van Nang Kaeo (waar de lokale bevolking houten fallussen offert) en de prachtige Mueang On-grot op het programma en tegen de avond bereiken we Chiang Mai.

De reizen worden uitgevoerd onder de vleugels van het reisbureau Greenwood Travel in Bangkok en meer informatie erover vind je op hun website:
www.greenwoodtravel.nl/Thailand/nanroute.php en http://www.greenwoodtravel.nl/Thailand/wang-chin-route.php

Alle tekst en foto’s©SJON HAUSER
REGENSEIZOEN
Geen
enkel seizoen kan
hier tippen aan het regenseizoen. Noord-Thailand ligt er dan op zijn mooist bij. De bossen zijn intens groen en van het onstuimige, glinsterende lover druipt het water. De rijstvelden zijn net beplant of boeren en boerinnen zijn nog bezig de jonge rijstplantjes in de geploegde en geëgde velden over te planten. Het is een kleurrijk tafereel en Thailand op zijn Thaist.
De Orient Express wil daarvoor zelfs wel even stoppen, zoals een reclamefoto suggereert, om de reizigers vanaf het achterbalkon de gelegenheid te geven kiekjes te maken van een gearrangeerd beplanten van een veld.
Orieint express in de rijstvelden.Op de foto zie je de meeste boeren gehuld in een blauwe mohom (katoenen shirt) en dragen de boerinnen een ngop (gevlochten hoed in de vorm van de kap van een ouderwetse schemerlamp). Er zitten zelfs een paar jongens op een waterbuffel. Waterbuffels zie je nog genoeg in Thailand, maar voor het ploegen van de velden worden ze allang niet meer gebruikt en de kinderen zie je nog maar zelden op de rug van zo’n beest—dat is verleden tijd. Maar ook zonder met ‘traditie’ te zijn opgewaardeerd zijn de rijstvelden schilderachtig. Met grillige bergen en donkere regenwolken op de achtergrond leveren ze prachtige plaatjes die je ingelijst thuis zo aan de muur zou willen hangen (het zigeunermeisje met de traan is inmiddels wat vergeeld).
Wil je meer over de rijstbouw weten: Rijstbouw in Noord-Thailand—zaaien, overplanten, oogsten. De gehele rijstcyclus staat hierin beschreven en het verhaal is rijk geïllustreerd.
In juli is de natuur volop ontwaakt en bruist zij van het leven.
Koereigers en ooievaars fourageren bij honderden in de geploegde velden. Van de slangen wemelt het, terwijl je die in de winter (het droge seizoen) weinig ziet. En in dicht bos kunnen de bloedzuigers zo talrijk zijn dat een wandeling door de frisse natuur wel eens verpest wordt — je bent dan voortdurend bezig de bloedzuigers van je af te plukken. Ieder voordeel heb zijn nadeel.

Een poster die waarschuwt tegen het plukken en eten van gidtige paddestoelen.

Een poster die waarschuwt voor giftige paddestoelen.

Dat geldt ook voor de rijkdom aan kleurige paddestoelen die in het regenseizoen de bossen kleur geven. Veel soorten kun je goed eten en zijn smakelijk. Plattelanders trekken dan ook massaal het bos in om paddestoelen te plukken. Net als in Oost-Europese landen, waar het verzamelen van paddestoelen ook populair is, is de kennis van deze sponzige voortplantingsorganen minimaal. En vaak baseert men zich bij het onderscheid tussen giftige en eetbare soorten op een aantal fabeltjes. Met als resultaat vele gevallen van zware vergiftiging. Ik was onlangs in een dorpje in Phetchabun waar kort ervoor vier mensen waren gestorven na het eten van zelf geplukte paddestoelen. Wil je meer weten over paddestoelen in Thailand:Thai mushrooms—delicacies and things of beauty
Als je ervan houdt de natuur en het platteland op een motorfiets te verkennen, dan brengt het regenseizoen ook nadelen met zich mee. De natte en van de modder soms spekgladde wegen eisen dan al je concentratie op. En tegen een lang aanhoudende regenbui is geen poncho of regenpak opgewassen — je begint geleidelijk te verkleumen terwijl lippen, wangen en oogleden gegeseld worden door de spetters.

AGENDA
2 augustus 2012Asala Bucha.

Boeddha's eerste preek

Boeddha's eerste preek.

wax castle

Wax castle, Nakhon Phanom.

Asala Bucha (ook wel: Asalaha Puja) is een van de belangrijkste boeddhistische feestdagen in Thailand. Op deze dag van de volle maan wordt Boeddha’s eerste preek in het hertenpark van Sarnath, bij Benares in India, herdacht. Volgens de overlevering en legendes werd Boeddha enkele weken na het bereiken van de verlichting door een god aangespoord zijn nieuwe inzichten aan de mensheid te verkondigen. Dat resulteerde in de eerste preek die hij voor een groep volgelingen hield. De gebeurtenis wordt gezien als de grondlegging van de Sangha (boeddhistische monnikenorde). Met de preek zette Boeddha het wiel in beweging. Dat wiel symboliseert de Dhamma (de leer van Boeddha) die zich sindsdien over de wereld verspreidde.

De eerste preek in het hertenkamp.

De eerste preek.

De eerste preek wordt bijzonder vaak afgebeeld op muurschilderingen in tempels, terwijl het wiel (de Dhammachakkra) vaak tempelmuren decoreert en een soort symbool van de Thaise Sangha is.
Op deze dag brengen de leken grootschalig offerandes en donaties aan tempels. De vromen lopen dan ook met kaarsjes en wierook drie maal rond de chedi op het tempelterrein.
Een speciale offerande bestaat uit een enorme, vaak prachtig versierde oranje kaars. In Noordoost-Thailand worden zelfs schitterende kunstwerken geboetseerd van kaarsvet aan tempels geschonken, maar ze worden eerst in een parade door de straten gereden. Meestal stellen die kunstwerken boeddhistische taferelen of bouwwerken voor en in het Engels worden ze ‘wax castles’ genoemd.
Asala Bucha is een openbare feestdag. Scholen, banken en overheidsinstellingen zijn dan gesloten, terwijl het verboden is alcoholische dranken te verkopen of te serveren.

3 augustus 2012 – Khao Phansa

Een poster van een tempel in Fang roept mannen op zich er te laten inwijden tot monnik.

Mannen worden opgeroepen zich te laten inwijden tot monnik.

De erop volgende dag worden in heel Thailand tienduizenden monniken (novieten) ingewijd. Mannen (en jongens) worden het hoofdhaar en de wenkbrauwen afgeschoren, ze trekken het oranje gewaad aan en moeten de ‘monnikeneed’ afleggen. Dit wordt allemaal bijgewoond door trotse familie en het is dan doorgaans een grote drukte op het terrein van tempels, waar een bijna feestelijke stemming heerst.
Het is een aanrader dit eens bij te wonen. Na de inwijding blijven de monniken traditioneel drie maanden in de tempel om zich met studie en meditatie bezig te houden. In het jachtige, moderne Thailand treden veel monniken echter al weer eerder uit de orde. Behalve dat mannen het tijdelijke bestaan als monnik als een nuttige ervaring zien, doen ze er hun familie een groot genoegen mee. Met name de moeder is verguld met een zoon die monnik wordt en meent dat haar karma daarmee verbeterd wordt. Khao Phansa is geen openbare feestdag.

De periode van drie maanden volgend op Khao Phansa wordt ook wel de retraite van het regenseizoen genoemd en in het Engels de ‘Buddhist Lent’ (de boeddhistische vastenperiode die in Thailand niets met onze ‘lente’ te maken heeft). Aan het eind ervan (meestal ergens in oktober) vinden er weer allerlei ceremonies in de tempels plaats en wordt er om soms groteske wijze gedoneerd.

12 augustus – verjaardag koningin Sirikit

koningin Sirikit

Koningin Sirikit.

De verjaardag van koningin Sirikit, gemalin van de nu 84-jarige koning Bhumibol, is een openbare feestdag. Het centrum van Bangkok (Sanam Luang en Ratchadamnoen Road) is dan feestelijk verlicht en ‘s avonds komen de mensen er met brandende kaarsje bijeen om de verjaardag te vieren. In andere steden en bij tempels en heiligdommen zijn er dan ook kleine plechtigheden.

Koningin Sirikit wordt dit jaar 80. Ze huwde in 1950 met koning Bhumibol die in 1946 de troon had bestegen en houdt het record van het grootste aantal jaren echtgenote te zijn van een regerende vorst.
Terwijl de koningen al jaren kwakkelt met zijn hart en al bijna twee jaar in een ziekenhuis vertoeft, is de koningin nog vrij gezond.
Ze is bekend om een aantal charity-projecten die op haar initiatief zijn begonnen.

Slangennieuws: Nieuwe Thaise bronzeback-soort een feit

Dendrelaphis cyanochloris.

De Blue Bronzeback (D. cyanochloris)

D. nigroserratus

De nieuwe bronzeback, Dendrelaphis nigroserratus.

Ik had al eerder gerapporteerd over een schitterende bronzeback die ik zo nu en dan in het bergbos van de provincie Tak tegenkwam en hoogst waarschijnlijk een nog niet eerder beschreven nieuwe soort betreft. Bijzonder is dat de nieuwe soort (foto rechts) een uiterst karakteristieke tekening op de nek heeft, maar in andere opzichten (schubben op de kop en aantal buikschubben) vrijwel identiek is aan de Blue Bronzeback (Dendrelaphis cyanochloris) op de foto links. Nadat er een geschikt exemplaar was gevonden en geconserveerd om als holotype te fungeren, begonnen bronzeback-experts Johan van Rooijen en Gernot Vogel aan een publicatie over de nieuwe soort te werken. Deze beschrijving berust voor een deel op foto’s die ik in de loop van de jaren van exemplaren had gemaakt. Een beetje ongebruikelijk, want de meeste slangenbeschrijvingen zijn gebaseerd op exemplaren die ergens in potten alcohol in musea liggen opgeslagen. Mijn fotomateriaal belandde uiteindelijk netjes gedocumenteerd in een museum (in Bonn) zodat er officieel aan gerefereerd kon worden. En deze maand (juli) verscheen de publicatie dan eindelijk in het vooraanstaande tijdschrift Zootaxa:
Gernot Vogel, Johan van Rooijen & Sjon Hauser. A new species of Dendrelaphis Boulenger 1890 (Squamata: Colubridae) from Thailand and Myanmar. Zootaxa 3392: 35-46 (2012).
En zo schrijdt de wetenschap stap voor stap verder. De nieuwe soort kreeg de toepasselijke naam Dendrelaphis nigroserratus. Op deze website staat hij al een tijd beschreven als nog niet geïdentificeerde soort: Dendrelaphis spec., een bronzeback uit West-Thailand.

Het regenseizoen zorgde dit jaar al voor een aantal interessante vondsten en waarnemingen. Net als vorig jaar eindigde menig tochtje ermee dat ik ‘s avonds als een verzopen kat in een hotelletje in een provincieplaatsje belandde. Prachtig, zoveel regen en al dat glinsterende groen in de natuur—maar hopelijk ontaardt het seizoen niet opnieuw in een zondvloed.
Bijzonder waren de vondsten van een juveniele Yunnan Keelback in Pai en een tamelijk gave DOR (Dead on Road) van een Two-striped Keelback op Doi Inthanon. Over die laatste meer in: Amphiesma bitaeniatum, a rare mountain snake.
Maar buitengewoon was dat ik in een donker woud in Nan opeens oog in oog stond met een forse, groene slang die ik nooit eerder had gezien en ook niet kende van de plaatjes uit de boeken over Thaise slangen.
Even ging er door me heen: een ontsnapte groene mamba!! Het is zeer waarschijnlijk de eerste waarneming van een bepaalde slangensoort in Thailand. Een expert werkt nu met mij aan een ‘mededeling’ ervan voor een wetenschappelijk tijdschrift en het is daarom gepaster er op deze site niet met meer informatie op vooruit te lopen.
Een paar weken later zag ik in Phrae een roodbruine slang dood op de weg liggen, een kukrislang, maar eentje met een patroon (witte dwarsbandjes) dat me geheel onbekend was. Na veel wikken en wegen kwam ik later tot de conclusie dat het een bepaalde vorm van de Grey Kukri Snake (Oligodon cinereus) was. Zie: Oligodon cinereus pallidocinctus.

O. fasciolatus

Oligodon fasciolatus, de Banded Kukri Snake.

‘Een zeer verwarrend taxon,’ is over deze kukrislang O. cinereus geschreven. En dat is niets te veel gezegd. Overigens draagt de variabele soort de al even verwarrende Engelse naam Grey Kukri Snake. Zelden zijn ze namelijk grijs. Die verwarring is een reden dat ik tot nu toe weinig of niets over deze slangen op deze site heb gepost.Al breekt de taxonoom er vaak zijn hoofd over, kukri slangen zijn in menig ander opzicht interessante slangen.
Sommige soorten zijn bijzonder sterk en fel, zoals de in Thailand zeer algemene Banded Kukri Snake (Oligodon fasciolatus).
Ze bijten dwars door dikke handschoenen heen.

En heb je er een stevig achter de kop vast, dan weten ze die zo te wrikken en draaien dat ze toch nog een flinke beet toebrengen met hun dolkvormige tanden achterin de bovenkaak.

Ondertussen zwaaien ze wild met hun staart of steken zelfs hun twee penissen dreigend uit de vent (“anus”).

De beet is pijnlijk en de wond blijft lang bloeden en geneest langzaam. Verder kan de beet hoofdpijn en duizeligheid veroorzaken. De slang is dus echt giftig, zij het niet gevaarlijk giftig.
Vreemd genoeg wordt hij in geen enkel werk een gifslang genoemd. In de wetenschappelijke werken over de slangen uit deze regio stuit je wel vaker op dit soort raadsels.

Phi Ta Khonhemipenes kukri snakemasker O.cinereusWie het dreigen met de penis bij de mens wil zien, had eind juni naar Dan Sai in de noordoostelijke provincie Loei moeten gaan. Van 22-24 juni vond er het jaarlijkse Phi Ta Khon festival plaats. De lokale jongemannen zijn dan net als de kukri slangen gemaskerd. Hun bonte, spookachtige maskers zijn vaak artistieke meesterwerkjes en steken uit boven rafelige kostuums die ook al aan Halloween doen denken. Deze spoken dragen forse houten fallussen bij zich en tijdens de parades door de hoofdstraat van het plaatsje rennen ze vaak met dreigend vooruitgestoken fallus op de meisjes onder de toeschouwers af om die de stuipen op het lijf te jagen. Inderdaad, natuur en cultuur in Noord-Thailand, daar gaat deze website over.

Verzoening in verdeeld Thailand

aemdrukkenGedurende de doorgaans bloedhete maanden mei en juni blakert Noord-Thailand onder de geselende zon. Waag je je in de middag naar buiten dan heb je al gauw het gevoel in vuur en vlam te staan.
De kleurenpracht van de bloesems die deze maand in parken en langs de wegen domineren lijkt ook wel vuur. De intens gele bloesem van de gouden regen (Cassia fistula), een inheemse boomsoort, en de oranjerode bloemen van de Flame Tree of Flamboyant (Delonix regia), een exoot uit Madagascar, stelen dan de show. Niet zelden staan ze naast elkaar aangeplant en wedijveren dan om wie de uitbundigste bloemen voortbrengt. Knijp je je ogen een beetje toe dan versmelten de schreeuwende kleuren tot een priemende vlam.

Geel en rood zijn ook de kleuren van twee strijdende partijen, groeperingen, bewegingen of hoe je het ook wilt noemen. Hun strijd heeft Thailand al jarenlang in zijn greep. Een paar keer escaleerde de gewelddadige rivaliteit tot het niveau van een burgeroorlog—dat viel soms samen met het hete seizoen. Het conflict tussen de geel- en roodhemden en alles wat daar stevig of losjes mee verbonden is, heeft van Thailand een hopeloos verdeeld land gemaakt. Zo’n conflict en het geweld waarmee het gepaard gaat zou men tien, vijftien jaar geleden niet voor mogelijk hebben gehouden.
In binnen- en buitenland werden de Thais juist geprezen om hun vermogen conflicten soepel tot een oplossing te brengen, compromissen te sluiten, water bij de wijn te doen, zich snel aan te passen aan een nieuwe situatie. In een Thais woordenboek wordt vol lof gesteld dat ‘het genie van de Thaise natie schuilt in zijn aanpassingsvermogen.’
reclame boekMaar in het conflict tussen rood en geel en tussen de Phuea Thai en de Democraten is er van ‘buigzaam bamboe’ geen sprake. Je hoort het bamboe vooral krakend en knallend uit elkaar scheuren.
Nu is het al een tijdje rustig, op straat althans, maar achter, voor en onder de schermen gaat de strijd gewoon verder. Vaak onder het mom van ‘verzoening’, het grote woord dat de afgelopen maanden de politiek domineerde.
De regering van premier Yingluck Shinawatra, een jongere zus van de naar het buitenland gevluchte ex-premier Thaksin Shinawatra, had een parlementaire commissie in het leven geroepen die moest uitzoeken hoe nationale verzoening bewerkstelligt kon worden. Voorzitter van die commissie was kamerlid Sonthi Boonyaratglin, niemand minder dan de commandant van het leger die in 2006 met een coup een einde maakte aan het bewind van Thaksin. Die commissie besteedde de moeilijke taak uit aan het gerenommeerde, onpartijdige King Prajadhipok’s Institute.

gouden regenIn maart was het studierapport van het instituut over de mogelijkheden tot verzoening, inclusief adviezen, voltooid en werd aan de parlementaire commissie voor nationale verzoening overhandigd. Dat was nauwelijks gebeurd of de kamerleden vlogen elkaar in de haren. Die van de oppositie (Democratische Partij) kwamen opgewonden uit hun bankjes en omsingelden Sonthi. De kamerleden van de regerende Phuea Thai Partij wilden het rapport namelijk bovenaan de agenda zetten. De Democraten vonden dat voorbarig en verdacht en wilden dat het rapport herzien werd. De op handen zijnde ‘verzoening’ bracht zoveel consternatie teweeg dat de kamerleden van een kleinere oppositiepartij hun ongenoegen daarover uitten door demonstratief de kamer te verlaten.
De Democraten waren vooral zo opgewonden omdat de Commissie één van de verzoeningsmogelijkheden uit het rapport had gelicht, en dat was die van amnestie voor iedereen die zonder politieke motieven de Emergency Decree (tijdens de burgeroorlog van voorjaar 2010) had geschonden en daarnaast alle veroordelingen van de door de coupleiders in het leven geroepen Asset Scrutiny Committee (waaronder de beschuldigingen van belastingontduiking en andere malversaties aan het adres van Thaksin) nietig zou verklaren. Dat zou erop neerkomen dat Thaksin zonder een vuiltje aan de lucht zou kunnen terugkeren naar Thailand. De in ballingschap levende ex-premier zou niets liever willen en staat al bij de grens te popelen om naar huis te kunnen. Midden-april was Thaksin al in Vientiane (Laos) en Siem Reap (Cambodja) te vinden, dicht bij de grens met Thailand, waar duizenden van zijn aanhangers (met name roodhemden) hem bezochten om hem een gelukkig Nieuwjaar te wensen en hun solidariteit te betuigen.
Voor de geelhemden zou de terugkeer van Thaksin niet te pruimen zijn. Het zou erop neerkomen dat meer dan zeven jaar van strijd tegen het Thaksin-bolwerk voor niets is geweest.

Het Thaksin bolwerk had met de grote overwinning van de Phuea Thai Partij bij de verkiezingen van juli 2011 al weer veel van haar voormalige kracht terug, ook al vertoefde de echte leider, Thaksin, als een soort voortvluchtige boef in het buitenland. Daar komt bij het bolwerk op 30 mei nog eens de steun zal krijgen van 111 doorgewinterde politici (en invloedrijke zakenlieden) die sleutelfiguren waren in Thaksins voormalige Thai Rak Thai Partij. Op 30 mei 2007 was deze partij door de coupleiders illegaal verklaard en werden de 111 topfiguren uit de partij veroordeeld tot het verbod vijf jaar aan de Thaise politiek mee te doen. Die straf zit er over een paar weken op. Dat betekent dat het Thaksin bolwerk zal aanzwellen met invloedrijke figuren. Waarschijnlijk zal een aantal van hen belangrijke posten in het cabinet van Yingluck krijgen, hoewel de premier blijft zwijgen over de op handen zijn reshuffles. De Phuea Thai heeft al een meerderheid in het parlement en heeft de belangrijkste portfolio’s in handen. Als Thaksin, de regisseur van dit alles, zelf ook nog eens naar Thailand terugkeert dan verschilt de situatie weinig meer van de ‘parlementaire dictatuur’ van vóór de coup—een gruwelijk scenario voor de geelhemden.
Thaksin mag dan gesteld hebben de politiek niet meer te ambiëren en hooguit adviseur van de huidige regering te willen worden, iedereen weet dat hij in feite de touwtjes stevig in handen heeft. We gaan een spannende tijd tegemoet.

gouden regenTijdens alle discussies over ‘verzoening’ in commissies, forums, think tanks en dergelijke, werd voormalig coupleider Sonthi in een moeilijk pakket gebracht toen hem een pijnlijke vraag werd gesteld door ex-Democraat generaal Sanan, een invloedrijke ouwe rot in de Thaise politiek.
Sanan opperde dat het voor de nationale verzoening van essentieel belang is dat ‘het volk’ te weten komt wie er nu eigenlijk achter die coup van 2006 zat die Thaksin had uitgerangeerd.
‘Was jij het Sonthi,’ stelde Sanan, ‘of werd je gemotiveerd van buitenaf? Als hierover de waarheid niet aan het licht komt, zal de Thaise natie in onzekerheid blijven, met name Thaksin Shinawatra en de roodhemden die hem steunen en die denken dat aristocraten en machtige lieden buiten het bereik van de grondwet de coup steunden.’
Sonthi’s antwoord was: ‘Deze vragen moeten niet aan me gesteld worden en ik kan ze niet beantwoorden. Sommige vragen kunnen zelfs niet beantwoord worden na de dood.’ (Of Sonthi zijn eigen dood of die van een ander bedoelt is me niet duidelijk.) Waaraan werd toegevoegd dat de waarheid nu vertellen geen goed zal doen aan de pogingen tot verzoening.

De roodhemden beschouwen de bejaarde ex-premier Prem Tinsulanonda, belangrijkste raadsheer van de koning en voorzitter van de Privy Council, als de mastermind van de coup. Prem heeft dit altijd ontkend. Maar voor de roodhemden is Prem de personificatie van de krachten die Thaksin in 2006 aan de kant hebben gezet. Prem is voor hen zo’n beetje het masker van het kwaad, het gezicht van de ‘traditionele elite’ waar de militante pro-Thaksin beweging tegen demonstreerde en waarvoor tientallen roodhemden tijdens de rellen hun leven hebben gegeven.

flamboyantVoor de roodhemden was het dan ook een pijnlijke zaak dat premier Yingluck op een ‘verzoening’ met Prem aanstuurde. Dit werd een week na het Thaise Nieuwjaar bekroond met een traditionele rot nam dam hua- ceremonie. Premier Yingluck begaf zich in gezelschap van drie deputies naar de woning van de raadsheer om hun respect te tonen. De roodhemden beschouwden dit echter als een verraad van Yingluck—het was al de derde keer dat Yingluck toenadering zocht tot hun aartsvijand.
In werkelijkheid zijn de Phuea Thai-regering en de ‘traditionele elite’ elkaar in het geheel niet nader gekomen en lijkt de rot nam-ceremonie meer op een bezwering om de eventuele terugkeer van Thaksin te vergemakkelijken. Analysten spraken dan ook over ‘symbolische verzoening’. Niemand weet overigens wat Yingluck en Prem in de twintig minuten na de ceremonie met elkaar besproken hebben.
Van echte verzoening is nog geen sprake. Zelfs over de voorwaarden om tot verzoening te komen begint men al te bekvechten. En dat terwijl het kwik dagelijks tot tegen de veertig graden Celsius stijgt.
Zelfs premier Yingluck wordt de hitte soms te veel. Kritiek op de inflatie en het steeds duurder worden van het Thaise leven—in strijd met de beloftes van haar populistische bewind—pareerde ze met de opmerking dat het een illusie was. ‘Het lijkt alleen maar duurder! Dat komt door de hitte.’ En toen journalisten haar vroegen over toekomstige reshuffles in de cabinet, antwoordde Yingluck slechts ‘dat het een warme dag’ was.

©SJON HAUSER: tekst en foto’s