Editorial-2013-July-August

cover with Bronzeback

A juvenile 'Blue Bronzeback' in the Phu Hin Rong Kla National Park

This home page is now going bilingual to serve more people.
What’s more, a growing number of Dutch articles will be translated in English – with apologies for the many errors in English idioms and spellings.
Are you interested in Nature Tours? Click: Nature Tours Or do you want to learn more about northern Thai culture? Make your choice here: Cultuur

Deze home pagina is nu tweetalig.
Steeds meer posts en andere pagina’s zullen in het Engels vertaald worden.
Ben je geïnteresseerd in natuurtochten? Click: Nature Tours Of wil je meer weten over de Noord-Thaise cultuur? Maak een keuze in de rubriek: Cultuur

What’s happening in northern Thailand? July – August 2013
Festivals en activiteiten in Noord-Thailand, juli – augustus 2013

 

INTG label9 July 2013 – INTG talk about British and American architecture in Chiang Mai

Tuesday 9 July Assistant Professor Vitul Lieorungruang from Chiang Mai University’s Architecture Department will talk for the Informal Northern Thai Group about British and American architecture in Chiang Mai. Everyone is welcome. Time: 19.30 PM. Place: Alliance Française, 138 Charoen Prathet Road (opposite Wat Chai Mongkhon), Chiang Mai.

♦ 10-12 July – Phi Ta Khon, the Festival of Ghosts in Dan Sai, Loei
♦ 10-12 July – Phi Ta Khon, het festival van de dansende spoken in Dan Sai, Loei

ghost masksPhi Tha Khon is a fascinating fertility festival. It is only celebrated in the small district town of Dan Sai in the northeastern province of Loei. It is definitely my favorite festival in Thailand, and I have visited it at least four times. The carnavalesk and very colorful celebrations are a wonderful hybrid of a Buddhist legend and various fertility rites. During these festive days, the local young men are wearing beautifully carved and painted ‘ghost’ masks and colourful costumes, reminding Halloween. In the parades in the main streets, many of them brandish giant wooden phalluses with scarlet glans to scare the girls among the spectators. You will find more about this unique event and its background in Phi Ta Khon, the festival of ghosts in Dan Sai, Loei

Phi Ta Khon is een bijzonder vruchtbaarheidsfestival. Het wordt alleen gevierd in het plaatsje Dan Sai in Loei (Noordoost-Thailand) en ik vind het wel zo’n beetje het aardigste festijn dat er is.
Het carnavaleske gebeuren is een wonderbaarlijke mengeling van een boeddhistische legende en vruchtbaarheidsriten. De lokale jongemannen gaan die dagen gemaskerd. Hun bonte, spookachtige maskers zijn vaak artistieke meesterwerkjes en steken uit boven rafelige kostuums die ook al aan Halloween doen denken. Deze spoken dragen forse houten fallussen bij zich en tijdens de parades door de hoofdstraat van het plaatsje rennen ze vaak met dreigend vooruitgestoken fallus op de meisjes onder de toeschouwers af om die de stuipen op het lijf te jagen.
Het is een levendig, bijzonder kleurrijk en erotisch getint festijn, dus wat let je erheen te gaan. Meer over de achtergronden van dit unieke festival vind je in het artikel: Phi Ta Khon, the festival of ghosts in Dan Sai, Loei


♦ 22-23 July – Asala Bucha and Khao Phansa, the beginning of the Buddhist Lent
♦ 22-23 July – Asala Bucha en Khao Phansa, het begin van de boeddhistiche vastenperiode

22 JulyAsala Bucha
Asala Bucha (also written as Asalaha Puja) is one of the most important Buddhist celebrations in Thailand. On this Full Moon day, the Buddha’s first sermon in the deer park of Sernath (near Benares in India) is commemorated. According to legends a god summoned the Buddha to preach his new insights and wisdom to mankind—this was a few weeks after the Buddha attained enlightenment. The following sermon to an assembly of followers at Sarnath is regarded as the foundation of the Sangha (Buddhist ‘church’). With this sermon the Wheel of Buddhism was set in motion. The wheel symbolizes the Dhamma (Buddhist teachings) that since this event ‘conquered the world’.

Boeddha's eerste preek

The Buddha's first sermon.

wax castle

Wax castle, Nakhon Phanom.

Asala Bucha (ook wel: Asalaha Puja) is een van de belangrijkste boeddhistische feestdagen in Thailand. Op deze dag van de volle maan wordt Boeddha’s eerste preek in het hertenpark van Sarnath, bij Benares in India, herdacht. Volgens de overlevering en legendes werd Boeddha enkele weken na het bereiken van de verlichting door een god aangespoord zijn nieuwe inzichten aan de mensheid te verkondigen. Dat resulteerde in de eerste preek die hij voor een groep volgelingen hield. De gebeurtenis wordt gezien als de grondlegging van de Sangha (boeddhistische monnikenorde). Met de preek zette Boeddha het wiel in beweging. Dat wiel symboliseert de Dhamma (de leer van Boeddha) die zich sindsdien over de wereld verspreidde.

De eerste preek in het hertenkamp.

The first sermon.

Pictures of this first sermon are common among the temple murals and the decorations of the doors and shutters of Thai temples. On the other hand, large numbers of wheels (Dhammachakkra) often derate the walls around the temple compounds. The Dhammacakkra is also a kind of symbool of Buddhism.
On Asala Bucha the people flock to the temples to bring offerings and donations and to circumvent the chedi with burning candles, incense and lotus flowers. Many people offer giant, often beautifully carved wax candles to the temples. In the Isan (northeastern Thailand) huge works of art such as miniature temples or famous scenes from Buddhist lore are made from wax. After parading these wax castles in the streets, they are offered to the temples. In a number of northeastern cities, such as Sakon Nakhon and Ubon Ratchathani, the floats with wax castles are great festivals that attract thousands of visitors from all over the country.
Asala Bucha is a public holiday. Schools, banks and all bureaucratic institutions are closed on this day. Shops and restaurants are forbidden to sell alcoholic drinks, and bars have to close.

billboard of an ordinationDe eerste preek wordt bijzonder vaak afgebeeld op muurschilderingen in tempels, terwijl het wiel (de Dhammachakkra) vaak tempelmuren decoreert en een soort symbool van de Thaise Sangha is.
Op deze dag brengen de leken grootschalig offerandes en donaties aan tempels. De vromen lopen dan ook met kaarsjes en wierook drie maal rond de chedi op het tempelterrein.
Een speciale offerande bestaat uit een enorme, vaak prachtig versierde oranje kaars. In Noordoost-Thailand worden zelfs schitterende kunstwerken geboetseerd van kaarsvet aan tempels geschonken, maar ze worden eerst in een parade door de straten gereden. Meestal stellen die kunstwerken boeddhistische taferelen of bouwwerken voor en in het Engels worden ze ‘wax castles’ genoemd.
Asala Bucha is een openbare feestdag. Scholen, banken en overheidsinstellingen zijn dan gesloten, terwijl het verboden is alcoholische dranken te verkopen of te serveren.

23 July / 23 juli – Khao Phansa

Een poster van een tempel in Fang roept mannen op zich er te laten inwijden tot monnik.

Mannen worden opgeroepen zich te laten inwijden tot monnik.

The following day (23 July in 2013) tens of thousands of men (and boys) are ordained to become a monk (or novice) for a few weeks or a longer period. Their hair and eyebrows are shaved. They are dressed in the orange clothes, and they will vow to behave according to the rules set by the Buddha. These initiatians are usually closely observed by the proud parents. It is busy and crowded in the compounds of many temples and often there is an almost festive atmosphere. It is recommended to visit these events.

After their ordination on Khao Phansa, the new monks usually lived for three months in the temple to study the Buddhist teachings and to meditate, and then disrobed on Ok Phansa, at the end of the Buddhist Lent. In modern Thailand, however, most monks ordained at Khao Phansa will disrobe a few weeks later. The short time of being a monk, however, is seen as an important and useful experience. What’s more, it is an honor for the parents to have their son ordained, in particular for the mother, who gains much merit in this way.
Khao Phansa is NOT a public holiday.

De volgende dag worden tienduizenden mannen (en jongens) tot monnik (of noviet) ingewijd. Hun hoofdhaar en wenkbrauwen worden afgeschoren, ze trekken het oranje gewaad aan en moeten de ‘monnikeneed’ afleggen. Dit wordt allemaal bijgewoond door trotse familie en het is dan doorgaans een grote drukte op het terrein van tempels, waar een bijna feestelijke stemming heerst.
Het is een aanrader dit eens bij te wonen. Na de inwijding blijven de monniken traditioneel drie maanden in de tempel om zich met studie en meditatie bezig te houden. In het jachtige, moderne Thailand treden veel monniken echter al weer eerder uit de orde. Behalve dat mannen het tijdelijke bestaan als monnik als een nuttige ervaring zien, doen ze er hun familie een groot genoegen mee. Met name de moeder is verguld met een zoon die monnik wordt en meent dat haar karma daarmee verbeterd wordt. Khao Phansa is geen openbare feestdag.
De periode van drie maanden volgend op Khao Phansa wordt ook wel de retraite van het regenseizoen genoemd en in het Engels de ‘Buddhist Lent’ (de boeddhistische vastenperiode die in Thailand niets met onze ‘lente’ te maken heeft). Aan het eind ervan (meestal ergens in oktober) vinden er weer allerlei ceremonies in de tempels plaats en wordt er om soms groteske wijze gedoneerd.

INTG logo23 July 2013 – INTG talk about the Hmong and the CPT

CANCELLED!! Tuesday 23 July Professor Ian Baird will talk for the Informal Northern Thai Group about the involvement of the Hmong with the Communist Party of Thailand. Baird is an expert of Hmong affairs and has talked before about the relationship between the Hmong ans Wat Tham Krabok in Saraburi. Everyone is welcome. Time: 19.30 PM. Place: Alliance Française, 138 Charoen Prathet Road (opposite Wat Chai Mongkhon), Chiang Mai.

♦ July – An abundance of mushrooms in the northern Thai forests
♦ July – Paddestoelentijd in de Noord-Thaise bossen

Thai Mushrooms1In the forests mushrooms emerge in large amounts. Villagers flock to the forest to collect the edible and tasty species and sell them at local markets or at stalls alongside the road. For manyof them this means a welcome extra income during the season.
A number of cultivated mushrooms is prominent in the Thai cuisine. The delicious het fang (straw mushroom) is an essential ingredient of the famous Thai tom yam. Although there are plenty of mushrooms throughout the rainy season, June is probably the best month for collecting them. Consuming wild mushrooms is not without risk, and every year there are cases of fatal food poisoning following the consumption of extremely poisonous amanites related to the European Death Cap. More about it in the article: Thai mushrooms

Amanita virosa

This mushroom looks like the deadly Amanita virosa.

In de bossen schieten de paddestoelen als paddestoelen uit de grond en voor veel plattelanders is het een aardige bijverdienste de eetbare soorten te plukken en op markten en langs de weg te verkopen.
Een aantal (gekweekte) paddestoelen is niet uit de Thaise keuken weg te denken — in een goede tom yam mag de heerlijke het fang (stropaddestoel) bijvoorbeeld niet ontbreken. En de het hu nu (muizenoorzwam) is een geliefd ingrediënt in de kaeng chuet.
Het regensezoen is hier op paddestoelengebied wat de herfst is in Nederland. Meer erover in het artikel:
Thai mushrooms
Het eten van wilde paddestoelen is niet zonder risico’s. Enkele zeer giftige soorten zijn algemeen en worden wel verward met de goed eetbare soorten. Jaarlijks sterven er vele Thais aan paddestoelvergiftigingen—doorgaans geen leuke dood. Net als in Europa zijn enkele soorten amanieten waarschijnlijkschuldig aan de meeste fatale vergiftigingen, zoals Amanita virosa. De paddestoel op het plaatje links lijkt op deze killer, maar de licht geschubde hoed pleit daartegen.

♦ July – Transplanting the rice
♦ July – Het planten van de rijst

Transplanting the rice (mural Wat Pa Tueng)

Transplanting the rice (mural Wat Pa Tueng).

TRANSPLANTING THE RICE. In the meantime, the farmers in the North are working hard in their paddies. The little dykes around the fields are restored or made higher. The soil is ploughed, weeds are removed.
A few fields are prepared in advance to sow the rice. From hte latter the youngs plants are transplanted into the other fields. The complete northern Thai rice cycle is described in the richly illustrated article: Rijstbouw in Noord-Thailand—zaaien, overplanten, oogsten (in Dutch)
RIJST PLANTEN. En de boeren zijn druk bezig in hun velden: met ploegen en eggen van de rijstvelden, en het herstellen en ophogen van de dijkjes eromheen wanneer die zijn afgekalfd.
De zaaibedden worden ingezaaid en uiteindelijk worden de jonge rijstplantjes vanuit de zaaibedden in de onder water staande velden overgeplant. De verschillende stappen tijdens het verbouwen van rijst worden uit de doeken gedaan in het rijk geïllustreerde verhaal:
Rijstbouw in Noord-Thailand—zaaien, overplanten, oogsten

12 August – Wan Mae (Mother’s Day) , birthday of Her Majesty Queen Sirikit
12 augustus – Wan Mae (Moederdag), de verjaardag van koningin Sirikit

koningin Sirikit

Queen Sirikit.

H. M. Queen Sirikit’s birthday is a national holiday. This year (2013) she will reach the age of 81.
During the evening thousands of Bangkokians will gather on the Sanam Luang in front of Wat Phrae Kaeo and in the festively illuminated Ratchadamnoen Avenue in the centre of the capital. They will light candles and sing the national anthem to celebrate the event. Similar festivities take place in other cities. In Chiang Mai many people assemble at the Tha Phae Gate.
In 1950 Her Majesty and King Bhumibol Adulyadej were married. The king accessed the throne in 1946 and is by far the longest reigning monarch in the world. While the king suffers from an heart ailment, the aging queen is relatively healthy. She is well-known for initiating many charity projects.

De verjaardag van koningin Sirikit, gemalin van de nu 84-jarige koning Bhumibol, is een openbare feestdag. Het centrum van Bangkok (Sanam Luang en Ratchadamnoen Road) is dan feestelijk verlicht en ‘s avonds komen de mensen er met brandende kaarsje bijeen om de verjaardag te vieren. In andere steden en bij tempels en heiligdommen zijn er dan ook kleine plechtigheden. In Chiang Mai komen de mensen bijeen bij de Tha Phae Poort.
Koningin Sirikit wordt dit jaar 81. Ze huwde in 1950 met koning Bhumibol die in 1946 de troon had bestegen en houdt het record van het grootste aantal jaren echtgenote te zijn van een regerende vorst.
Terwijl de koning al jaren kwakkelt met zijn hart en al bijna twee jaar in een ziekenhuis vertoeft, is de koningin nog vrij gezond.
Ze is bekend om een aantal liefdadigheidsprojecten die op haar initiatief zijn begonnen.

Snake NewsSnake News: The graceful Bronzebacks
Slangennieuws: De elegante Bronzebacks

Over 180 species of snakes occur in Thailand. One of the most common among them is the Painted Bronzeback (Dendrelaphis pictus), also called Common Bronzeback. It is a beautiful, slender and elegant snake that lives in the lowlands and low hilly areas. These snakes are often seen in orchards and gardens, where they hunt lizards and frogs at daytime. On sunny days they emerge in large numbers. While riding my motorbike, I sometimes see three or more of these snakes crossing a road within one hour. They are fast and very skittish. It is difficult to catch one on the road, and nearly impossible once it has found the refuge of the vegetation alongside the road. Only occasionally I succeed in seizing one at its tail or stepping on the tail so I can make pictures of it (see below).
They will not refrain from biting you. They are non-venomous, but the bites have been reported to be painful. As they feel threatened, their scarlet red tongue is flicked frequently. The forepart of the body is expanded and the bright blue edges of the scales become visible. It is as if the body lightens up in blue. This surprise effect probably deters animals that may attack it.

Common BronzebackCommon Bronzeback2Van alle slangen in Thailand (minstens 180 soorten) is de Painted Bronzeback (Dendrelaphis pictus), ook wel Common Bronzeback genoemd, een van de meest voorkomende. Deze prachtige, dunne en elegante slang leeft vooral in het laagland en laag in de heuvels. Boomgaarden en tuinen behoren tot zijn favoriete habitat, waar hij op hagedissen en kikkers jaagt. De soort is voornamelijk overdag actief. Op zonnige dagen komen ze tevoorschijn. Op de motorfiets zie je er soms drie of vier binnen een half uur de weg oversteken. Ze zijn snel en schichtig. Stop je om er een goed te bekijken, dan duikt die doorgaans de berm in voordat je erbij bent. Maar een enkele keer lukt het me er een bij zijn staart te grijpen, of op zijn start te gaan staan, zodat ik hem kan fotograferen. Dan blijkt dat deze onschuldige dieren soms felle jongens zijn. De knalrode gespleten tong wappert uit de bek en het voorlichaam wordt opgericht en uitgezet waardoor het blauwe pigment aan de randen van de schubben zichtbaar wordt. Het bovenlichaam van zo’n slang lijkt dan fel blauw op te lichten en dit is wellicht voldoende om menig belager af te schrikken.

Common Bronzeback on road

An adult Common Bronzeback crossing a road in Mueang Pan District, Lampang.

Two other, different Bronzeback species in northern Thailand have similar blue-edged dorsal scales on the forepart of the body. Otherwise the color blue is quite rare in snakes of the region—the fuzzy bluish edges of the green scales of the Pope’s Pit-viper (Popeia popeiorum) are another example. Both other species resemble the Common Bronzeback. The Mountain Bronzeback (Dendrelaphis subocularis) prefers the same habitat. It is not a rare snake, but it is not abundant like its relative. Its colloquial English is a misnomer, as you will not find it at higher elevations in the hills and mountains. While the Common Bronzeback has a conspicuous black ventrolateral stripe, this stripe is buff in the Mountain Bronzeback and hard to distinguish from the cream belly. Anyhow, these stripes are largely hidden under the body of a crawling snake. Another difference is that the eye of the Mountain Bronzeback seems to rest upon one large disk-shaped scale; in the Common Bronzeback this disk is replaced by a few smaller scales. You can only see that difference when you are very close to the snake and the skitty temperament of these snakes will not allow such close encounters.

belly bronzeback

Blue arrow: black ventrolateral stripe of Common Bronzeback. Red arrow: keel on ventrals scale.

skin Mountain Bronzeback

Stretched skin of the Mountain Bronzeback showing the blue edges of scales and the buff ventrolateral stripe.

The third northern Thai Bronzeback which can light up in blue is the Blue Bronzeback (Dendrelaphis cyanochloris). In this species a ventrolateral stripe is completely absent and its belly is green (instead of cream). In the North this snake lives in evergreen forest at elevations of 700 m and higher. The beautiful little snake on the “cover” of this month’s home page is a juvenile Blue Bronzeback, spotted on a misty morning in the dense forest of Phu Hin Rong Kla, the large table mountain at the borders of Phitsanulok, Phetchabun and Loei Provinces.

Twee andere Bronzeback-soorten die in Noord-Thailand voorkomen hebben ook fel blauw pigment aan de randen van de schubben (en de huid tussen de schubben) op de nek en het voorlichaam. (Verder komt de kleur blauw in de huid van de Noord-Thaise slangen vrijwel niet voor—een uitzondering zijn de wazige blauwachtige randen van de schubben van de Pope’s Pit-viper, Popeia popeiorum).
Beide lijken nogal op de Common Bronzeback. Van die twee komt de Mountain Bronzeback (Dendrelaphis subocularis) in ongeveer dezelfde habitat voor als de Common Bronzeback, maar is veel minder algemeen. De Engelse naam is daarom erg slecht gekozen. Hogerop in de bergen vind je deze soort niet. Terwijl de Common Bronzeback een duidelijke zwarte ventrolaterale streep over de zijkant van het lichaam heeft lopen, is deze streep bij de ‘Mountain Bronzeback’ beige en minder opvallend. Bij een kruipend dier zie je deze lijn trouwens nauwelijks. Een ander verschil is dat de ‘Mountain Bronzeback’ onder het oog een grote komvormige schub heeft waarin het oog haast lijkt te rusten.

Juv Blue Bronzeback

A juvenile Blue Bronzeback.

Bij de Common Bronzeback liggen op die plaats een aantal kleinere schubben. Het spreekt voor zich dat je dat laatste verschil alleen ziet als je met je neus op de slang zit! De derde Bronzeback met blauwe glittertjes is de Blue Bronzeback (Dendrelaphis cyanochloris) die helemaal geen ventrolaterale streep heeft terwijl de buik groen is. Deze laatste soort vind je in Noord-Thailand slechts in evergreen bos op 700 meter hoogte of hoger. Het prachtige slangetje op de “coverfoto” van deze homepagina is een juveniele Blue Bronzeback die ik op een mistige ochtend tegenkwam in het dichte bos van Phu Hin Rong Kla, de indrukwekkende tafelberg op de plaats waar de provincies Phitsanulok, Phetchabun en Loei aan elkaar grenzen.

Bronzebacks spend much time in trees and low vegetation. Due to their slender posture (only the Whip Snakes of the genus Ahaetulla are similarly slender) and the keels on the ventral scales they are excellent climbers. The keels on the belly give them also some degree of grip on the relatively smooth asphalt of a road. I have often seen snakes without keeled ventrals slithering frantically on a smooth-surfaced road without being able to propel themselves forwards. But Bronzebacks are quite fast on the tarmac. Yet, for speeding cars they are often too slow. Therefore, the Common Bronzeback is one of Thailand’s most frequently encountered DOR (Dead on Road)—an euphemism for “roadkill”.

Juvenile bronzeback

A juvenile Common Bronzeback, Mae On District, Chiang Mai.

Bronzebacks zijn uitstekende klimmers en vertoeven bij voorkeur in struiken en bomen. Die eigenschap heeft hij te danken aan zijn slanke postuur (alleen de zweepslangen van het geslacht Ahaetulla zijn nog slanker) en de kielen aan de zijkant van elke buikschub. De buikschubben kunnen zodoende wat scharnieren en hebben veel meer greep op het substraat (zoals takken en boomstammen) dan buikschubben zonder die kielen.
Dankzij die kielen heeft de slang ook meer houvast op het relatief gladde asphalt van een weg dan slangen met gladde buikschubben (die soms op een glad oppervlakte heftig kronkelen maar niet vooruitkomen). Bronzebacks kunnen zich daarmee op wegen snel “uit de voeten maken”. Maar ze zijn toch te traag voor auto’s die eraan komen razen en de Common Bronzeback is daarom ook een van de gewoonste DOR (een eufemistische afkorting voor Dead on Road, oftewel een ‘road kill’ of verkeersslachtoffer).

Sawtooth-necked Bronzeback. Er komt nog een soort Bronzeback voor in Noord-Thailand, maar deze vierde soort is zeldzaam en alleen bekend uit het zuiden van de provincie Tak nabij de grens met Myanmar. Ik was waarschijnlijk de eerste die erin slaagde levende exemplaren van deze soort in hun natuurlijk milieu (en op de weg) daar te fotograferen in 2007 en 2008. Ik dacht lange tijd dat het de Cohn’s Bronzeback betrof, een soort bekend uit o.a. Zuid-Thailand.

sawtooth-necked bronzeback

A Sawtooth-necked Bronzeback from Umphang.

Maar in 2011 realiseerde ik me dat het een nieuwe, nog niet beschreven soort kon zijn. Dat resulteerde een jaar later in de officiële beschrijving ervan in een taxonomisch tijdschrift. De nieuwe soort werd Saw-tooth Necked Bronzeback (Dendrelaphis nigroserratus) gedoopt. Het heeft een karacteristiek zwart zaagtand-patroon op de nek dat duidelijker wordt naarmate de nek meer wordt uitgezet. Misschien hebben die zwarte zaagtanden een vergelijkbare afschrikwekkende functie als de blauwe glittertjes bij de ander bronzebacks. Maar het zou ook de camouflage kunnen bevorderen. De nieuwe soort is verreweg de grootste soort van de vier Noord-Thaise bronzebacks. Vorig jaar vond ik een roadkill van meer dan 160 cm lang—de andere soorten worden zelden langer dan 120 cm. Meer over deze soort in:
Dendrelaphis nigroserratus, the Sawtooth-necked Bronzeback

Sawtooth-necked Bronzeback. Another, fourth species of bronzeback occurs in northern Thailand, but this one, the Sawtooth-necked Bronzeback, is rare and is only known from the southern part of the Province of Tak near the border with Myanmar. Perhaps I was the first who succeeded in making pictures of living specimens of it in the province in 2007 and 2008. Initially, I presumed they were Cohn’s Bronzebacks (a species known from southern Thailand and insular Southeast Asia), but in 2011, I realized that they differed considerably and could be a new, not yet described species. This resulted to its official description in the taxonomic journal Zootaxa. The snake was baptized Sawtooth-necked Bronzeback (Dendrelaphis nigroserratus). It has a characteristic black sawtooth-pattern on the neck, which is most conspicuous when the neck is somewhat expanded. Perhaps predators will be surprised by it and refrain from attacking it, in a similar vein as the blue glittering of the other bronzebacks. Camouflage could be another function. This new species is by far the largest of the four bronzeback species in northern Thailand. Last year, I came across a more than 160 cm long road kill. The length of the other species seldom exceeds 130 cm. More about this species: Dendrelaphis nigroserratus, the Sawtooth-necked Bronzeback

WONDERFUL SNAKE HEMIPENES / WONDERBAARLIJKE SLANGENPIKKEN

Rat Snake (Ptyas korros)

Hemipenis Naja siamensis

Siames cobra (Naja siamensis)

Hemipenes Bronzeback

Common Bronzeback (Dendrelaphis pictus)

Slangenpikken. Het mannelijke copulatie-orgaan bij slangen, de zogenaamde hemipenissen, is een wonderbaarlijke en prachtige creatie. Slangen (en hagedissen) bezitten 2 penissen die opgeborgen liggen in de staart. Als mannetjes sexueel opgewonden raken worden deze orgaantjes ‘opgeblazen’ en springen tevoorschijn uit de vent, de opening van de cloaca of “anus”. Gedurende de copulatie wordt slechts één van de twee hemipenissen in de vrouwelijke cloaca gestoken. Sperma uit de testes en klieren zal over de sulcus spermaticus (een soort naad) van de hemipenis vloeien en in de vrouwelijke cloaca stromen. Veel soorten hebben hemipenissen die bezaaid zijn met forse en scherpe stekels. Die dienen kennelijk om te voorkomen dat de hemipenis uit de cloaca glijdt. Maar cobras en talloze andere slangen hebben volkomen gladde hemipenissen en dat is geen beletsel zich voort te planten.
Sommige soorten hebben hemipenissen bezaaid met kleine bobbeltjes. Weer andere hebben diep gevorkte hemipenissen.
Bij die laatste lijkt het of de dieren niet twee, maar vier pikken hebben.
Taxonomen stellen groot belang in de vorm en de ornamenten van de hemipenissen. Ze menen dat deze nieuw licht werpen op de fylogenetische relaties tussen bepaalde groepen slangen.
Sommigen onder hen hechten er zo veel waarde aan dat ze het als het belangrijkste morfologisch kenmerk bij het indelen van de soorten beschouwen.
©SJON HAUSER: tekst en foto’s

Hemipenis-forked-Banded Kukri Snake

Forked hemipenis of Oligodon fasciolatus.

Snake Hemipenes
The male copulatory organs of snakes, the so-called hemipenes, are wonderful and amazing creations. Snakes (and lizards) each posses two hemipenes, hidden in the tail. When males are sexually aroused these structures are ‘everted’ and will pop out of the vent (cloaca). During copulation only one of them is inserted into the female cloaca. Sperm from the testes will flow in the sulcus spermaticus, a groove in the hemipenis, and from this groove into the female’s cloaca.
Many snake species have their hemipenes adorned with sharp spines. It is believed that their function is to prevent the hemipenis from slipping from the cloaca, but many other snakes, such as the Siamese Cobra, have completely smooth hemipenes.
A number of snakes have forked hemipenes. When the deeply forked hemipenes both pop out of the vent, it seems as if the snake has four penises! The in Thailand very common Banded Kukri Snake (Oligodon fasciolatus) is a good example of a snake with forked hemipenes (picture of one hemipenis on the right).
Taxonomists show great interest in the form and ornamentation of snake hemipenes as these may help to clarify the phylogenetic relationships between various groups. In this regard, some taxonomists even consider it as the foremost morphological character.
©SJON HAUSER: text and pictures

Feature story: Popular Buddhism
Reportage: Populair boeddhisme

pop Buddh

Left: Luang Pu Thuat, Mae Takhrai. Right: worshippers at Wat Don Chan, Chiang Mai.

First time Western visitors to Thailand often believe that Thai people, 95% Buddhists, are reflecting much time on the teachings of the Buddha, that they are incessantly in search for the eternal truths—that it is a country of dedicated philosophers in the best oriental tradition. This belief is probably rooted in their familiarity with the relatively small and often rather ‘strict’ Buddhist sects in the West ….(to be continued)

Westerlingen die voor de eerste keer in Thailand zijn denken aanvankelijk vaak dat de Thais —95% boeddhisten— zich heel wat tijd bezinnen op de leer van Boeddha en dat ze voortdurend op zoek zijn naar de hoogste en eeuwige waarheid, kortom dat het een land is van toegewijde filosofen in de beste oosterse traditie. Dit geloof is wellicht ingegeven door het feit dat ze voornamelijk vertrouwd zijn met de relatief kleine en strenge boeddhistische secten in het westen …. (wordt voortgezet)

Doi Inthanon cloud forestHauser Nature Tours
Special ‘Go Green’ nature tours: 70% nature, 30% culture
With biologist/travel writer Sjon Hauser as tour leader

During six days you will visit northern Thailand’s most beautiful and interesting national parks and cross remote parts of the picturesque countryside where foreign tourists are a rare sight. You will learn about aspects of Thai culture neglected in other tours, such as spirit worship and the cultivation of a variety of exotic crops. You will make many short hikes in the jungle, but there are no exhausting trekkings lasting for hours. On the other hand, sometimes the trails we follow are steep or we have to climb many steps. The knowledge and expertise of the tour leader will make this tour a special experience for you.
The best time of the year for this tour is from May to November. During this period northern Thailand’s nature is lush and beautiful, while there is much activity in the paddies and upland fields. During December and January some parts of the North, that attract few tourists the remaining year, can be crowded with cool season tourists from Bangkok, in particular during weekends and holidays. This may pose a problem for making reservations. On the other hand, from February – April, the forests at the lower elevations are dormant and desiccated, while there is little agricultural activity.
Tiger Trail ThailandThis tour will be executed in cooperation with Green Wood Travel in Bangkok. It is aiming at little groups of two to maximal eight persons. More about it in:
Nature Tours or in www.greenwoodtravel.nl/tours/chiangmai/go-green-nan-route-6-dagen-5-nachten/ en www.greenwoodtravel.nl/tours/chiangmai/go-green-wang-chin-route-6-dagen-5-nachten/
For a choice of other, interesting tours around Chiang Mai and elsewhere in northern Thailand I recommend Tiger Trail Thailand, an innovative travel agency established by Dutchman Frans Betgem: www.tigertrailthailand.com On the other hand, in the field of cycling tours the experience of Etienne Daniels from Belgium is unsurpassed. His company Clickandtravelonline has become a legend in Chiang Mai: www.clickandtravelonline.com

Hauser Natuurreizen

Speciale ‘groene’ natuurtochten: 70% natuur, 30% cultuur
Voor de natuurliefhebbers onder de globetrotters zijn er nu enkele unieke door mij opgezette 6-daagse natuurreizen: 70% natuur, 30% plattelandscultuur.
Behalve dat ze de mooiste natuurgebieden in het noorden zullen bezoeken, en veel uitleg krijgen over de natuur die zo heel anders is dan in de gematigde streken, zullen ze aspecten van de Thaise cultuur te zien krijgen die in de meeste reizen niet aan de orde komen, zoals geestenverering en het verbouwen van bijzondere gewassen. En dat vindt allemaal plaats in delen van Noord-Thailand die zelden door toeristen worden bezocht.
Ze zullen talloze korte wandelingen door de natuur en op het platteland maken. Het zijn geen uitputtende trektochten, maar er moeten wel de nodige trappen beklommen worden. Zie ook: Nature Tours De reizen worden uitgevoerd onder de vleugels van het reisbureau Green Wood Travel in Bangkok en meer informatie erover vind je ook op de website: www.greenwoodtravel.nl/tours/chiangmai/go-green-nan-route-6-dagen-5-nachten/ en www.greenwoodtravel.nl/tours/chiangmai/go-green-wang-chin-route-6-dagen-5-nachten/

cicadeDe beste tijd om zo’n reis te maken is van mei – november. Dan is de natuur het mooist en het platteland het levendigst. In december en januari kan men in sommige gebieden wel eens verrast worden door het massale Thaise wintertoerisme (en tijdens de feestdagen kan reserveren een probleem zijn), terwijl het landschap in het laagland van februari-april doorgaans gortdroog is.
Wat deze reis vooral zo bijzonder maakt is mijn kennis van de Thaise natuur. Je wilt wel eens weten wat dat oorverdovende, vibrerende lawaai is tijdens een boswandeling. Op een gewone tour krijg je als antwoord ‘same same beetle’ en daarmee is de kous af. Van mij krijg je een heel betoog over de lawaaiige cicades, waar ze zich ophouden en hoe ze hun ‘kettingzagen’- en ‘fluitketel’-tonen produceren — een heel verhaal (zie: Cicades, de herrieschoppers in het bos ) temidden van de imposante tropische natuur.

Thailand. Smooth as silk, flexible as bamboo
book covers‘Thailand. Smooth as silk, flexible as bamboo’ is the translation of the title of my collection of short stories on Thailand, written in Dutch and first published in 1990 by publishing house Nijgh & Van Ditmar in Amsterdam. The book became a ‘Dutch bestseller’ with three or four reprints during the following couple of years. Subsequently, the book turned out to be an evergreen, as there continued to be a demand for it. In 2007, the 12th reprint appeared, but by now sales slowed down. Yet, in 2012, another publisher, Maarten Muntinga, was interested to publish a new edition of the book in the Rainbow series—a well-known series of relatively cheap pocket books. When I received the packet of free copies of the new edition in Chiang Mai, I was unpleasantly surprised by the cover picture, showing Thai women wearing traditional ngop (straw hats) with loads of colourful fruits in their paddle boats at the floating market of Damnoen Saduak. A more touristic and on-the-beaten-track vision of Thailand than expressed by that picture is hardly possible. It contrasts sharply with the contents of my book, generally praised as showing the real Thailand behind its facade of tourism, and ridiculing the many stereotypes about the country and its people.
Also otherwise, this 13th edition wasn’t a lucky enterprise. A few months later, I was informed that Muntinga was bankrupt. The bankruptcy of this publisher isn’t an isolated case. Many other publishers and distributors of books were in troublesome financial waters over the past years. Earlier, newspapers and magazines had similar problems. The publication of many of them was discontinued, while for survival others had to implement harsh measures to reduce production costs. One such measure was to drastically restrict the contributions of free-lance writers and journalists. For many of them, including myself, making a living with writing had become virtually impossible. The major causes of these developments are the poor economic situation in Europe, and, first of all, the success of the internet, which as an epidemic of imbecility has conquered the world.

Thailand. Zacht als zijde, buigzaam als bamboe

reclame boekMijn bekendste en alom geprezen boek over Thailand, Thailand. Zacht als zijde, buigzaam als bamboe, was het afgelopen jaar opnieuw als pocket uitgegeven. Nu niet mij Good Old Nijgh & Van Ditmar, maar in de serie Rainbow Pockets van Uitgeverij Maarten Muntinga. Toen ik de presentexemplaren kreeg opgestuurd ergerde ik me weer eens. Het boek had de lelijkste omslag gekregen sinds de eerste druk meer dan twintig jaar geleden: een foto van peddelbootjes op de drijvende markt van Damnoen Saduak. Een nog clichématiger en toeristischer plaatje had men werkelijk niet kunnen bedenken. En dat terwijl er steevast over mijn boek wordt gezegd dat het de clichés over Thailand doorbreekt en het echte Thailand achter de façade van het toerisme laat zien.

Een paar maanden later kreeg ik bericht dat Muntinga failliet is. Het boek is gelukkig nog verkrijgbaar als paperback (Nijgh & Van Ditmar). In Chiang Mai zijn er nog genoeg exemplaren te koop van de 13e druk met de mooie cover: voor 600 baht.

Het faillissement van Muntinga staat niet alleen. Eerder raakten andere uitgevers en boekendistributeurs in de problemen. Met de meeste tijdschriften gaat het ook al niet best. De meeste zijn jaren geleden al aan het bezuinigen geraakt. Het is begrijpelijk dat schrijvers en journalisten daar zwaar onder hebben moeten lijden, ik niet op de laatste plaats.

Als oorzaak is de opmars van het internet, deze hoerenkast van onbenul waarmee het nieuwe millennium werd ingeluid, wellicht net zo belangrijk als de slechte economische situatie. Vooral informatieve boeken (zoals reislectuur) moeten het afleggen tegen de informatie op het internet.

Ben je in Chiang Mai en ben je geïnteresseerd een of meer exemplaren van mijn boeken te kopen, neem dan graag contact op: Contact .

©SJON HAUSER: tekst en foto’s