Dendrelaphis subocularis, de Mountain Bronzeback

Mountain Bronzeback

Een Mountain Bronzeback uit het Mae Takhrai National Park in Chiang Mai.

De soorten van het geslacht Dendrelaphis (bronzebacks) zijn slanke, middelgrote slangen. Ze zijn goed aangepast aan het klimmen in bomen en struiken en zijn overwegend overdag actief. Hun Engelse naam hebben ze te danken aan de bronsachtig bruine kleur van de rug. In Thailand komen zeven soorten voor, waarvan vier ook in het noorden.

Eén daarvan, de Common Bronzeback (Dendrelaphis pictus), behoort tot de algemeenste slangen van de Zuidoost-Azië. Oppervlakkig lijken de soorten nogal op elkaar en je moet ze van dichtbij zien om ze van elkaar te kunnen onderscheiden. Ze zijn niet giftig, maar als ze gestoord worden zullen ze vaak wel van zich af bijten.

Mountain Bronzeback (Dendrelaphis subocularis)

Thaise naam: ngu sai man klet tai ta yaiงูสายม่านเกล็ดใต้ตาไหญ่

Deze slang lijkt veel op de Common Bronzeback (Dendrolaphis pictus) (zie post: Dendrelaphis pictus, de Common of Painted Bronzeback) en wordt ongeveer even lang (120 cm). Er zijn echter talloze verschillen.

In de eerste plaats heeft deze soort geen scherpe zwarte laterale lijn, maar loopt er een beige lijn over de zijkant van de ventrale schubben en de aangrenzende dorsale schubben. In de tweede plaats is de rugkleur niet helemaal hetzelfde: bij deze soort wat meer roodbruin en minder ‘brons’ dan bij de common bronzeback en bovendien hebben veel schubben een zwarte rand. Ten derde heeft de kop dezelfde kleur als de rug en is niet koperkleurig zoals bij de common bronzeback. Ten vierde is de tong zwart, bij de common bronzeback is deze fel rood.

Details van de kop van hetzelfde individu als hierboven met de zwarte randen van sommige schubben en schilden goed te zien evenals de grote suboculaire schub onder het oog (rode pijl).

Een close-up van de kop van hetzelfde individu als hierboven. De zwarte randen van sommige schubben en schilden zijn goed te zien evenals de grote suboculaire schub onder het oog.

Een essentieel verschil is dat er maar één, grote suboculaire schub is: het hele oog lijkt te rusten op deze komvormige schub (zie foto hiernaast). Het tweede deel van de Latijnse naam en Thaise naam verwijzen naar deze bijzondere schub.

Net als bij de common bronzeback zijn er op het voorste deel van het lichaam veel blauwe spikkels tussen de dorsale schubben; ze worden zichtbaar wanneer het dier zich wat groter maakt. Ook zijn de vertebrale schubben (de rij dorsale schubben boven de wervelkolom) enigszins vergroot.

De buik is crèmekleurig of lichtgeel en bij sommige individuen kan het voorste gedeelte en de keel fel geel  zijn. De ventrale schubben hebben inkepingen die tot het goede klimvermogen van deze soort bijdragen.

De Mountain Bronzeback is een algemene en wijd verspreide soort in Noord-Thailand, maar is toch minder algemeen dan de common bronzeback. Hij geeft de voorkeur aan dezelfde habitat: gedegradeerd bos, droog dipterocarpenbos en gecultiveerd land laag in de heuvels (op een hoogte van 300-700 meter).

Een individu met een gele keel en bef.

Een exemplaar uit het district Wang Nuea, Lampang, met een gele keel en bef. De inzet toont de beige lengtestreep.

De blauwe vlekjes op de huid tussen de schubben.

De blauwe vlekjes op de huid tussen de schubben en de randen van de schubben bij Dendrelaphis subocularis.

In echt laagland is hij in tegenstelling tot de Common Bronzeback weinig te vinden.
De naam ‘Mountain Bronzeback’ is in Noord-Thailand weinig toepasselijk, omdat je hem zelden of nooit hoog in de bergen aantreft, in tegenstelling tot de Blue Bronzeback (Dendrelaphis cyanochloris ) die zich uitsluitend vrij hoog in de bergen ophoudt.

De Mountain Bronzeback is overdag actief en zijn dieet bestaat waarschijnlijk grotendeels uit hagedissen.

Behalve in het noorden komt de soort ook voor in de rest van Thailand, met uitzondering Zuid-Thailand ten zuiden van de landengte van Kra.

Daarnaast wordt hij gevonden Myanmar, Laos, Vietnam en Cambodja en zuidelijk China. (1,2)

Habitat typisch voor Dendrelaphis subocularis.

Een habitat typisch voor Dendrelaphis subocularis. Wang Nuea district, Lampang.

Voetnoten:

1. Cox, Merel J., Peter Paul van Dijk, Jarujin Nabhitabhata, and Kumthorn Thirakhupt,1998. A Photographic Guide to Snakes and other Reptiles of Thailand and South-East Asia. Asia Books, Bangkok: 72.

2. Das, Indraneil, 2010. A Field Guide to the Reptiles of Thailand and South-East Asia. Asia Books, Bangkok: 276.