Home – Northern Thailand’s Nature and Cultures

February 2018. In 2017 I spent five weeks in the northeastern region of Thailand, also known as Isan. While crossing the provinces of Chaiyaphum, Udon Thani, Nong Khai, Kalasin and Sakon Nakhon, I came across many charming and interesting temples and impressive rock formations.
Definitely off the beaten track are Wat Chedi in Chaiyaphum’s Khon San District (click here), and Phu Po (Po Hill) in Kalasin Province (click here), ancient religious sites. In the temple at the foot of Phu Po I was fascinated by a wall painting / mural that illustrated an episode of the Vessantara Jataka in a way I had never seen before: In the foreground Prince Vessantara is standing, almost overcome by emotion, whereas in the background his children are beaten by the old and ugly Chu Chok who is leading them away. This mural inspired me to write down a few reflections on the ultimate gift of the prince’s own children, the climax of the Vessantara Jataka (click here).
On the other hand, Wat Choeng Chum is not off the beaten track. The temple is the proud of Sakon Nakhon City, and attracts hundreds of visitors every day. I was in particular impressed by the brightly colored murals inside the richly ornamented cruciform wihan (click here).
At the foot of a low hill in Kalasin Province I found a track of dinosaur footprints in the sand stone bed of a little meandering stream . Thanks God, they were not fresh, as the creature that had left them behind was a relative of the monstrous Tyrannosaurus rex. Read the story: click here !
When in Sakon Nakhon, I also visited the memorial stupas annex museums of four famous luang pu (venerated grandfathers), thudong monks of the forest tradition who had become celebrities during their lifetime: Achan Man, Luang Pu Thet, Luang Pu Fan and Luang Pu Wan (click here). What’s more, I was in the Isan during the weeks just before the cremation of the last king, Bhumibol Adulyadej, on 26 October 2017. Anywhere billboards with messages in praise of the deceased king were erected and marigolds were planted as a last farewell. For a selection of pictures of this final devotion to the last monarch: click here.

Snake News: a lifer—Homalopsis nigroventralis. In the early morning of a day in June, 2017, I had missed the turn off to the intriguing prehistoric rock art of Phu Phayon in Sakon Nakhon’s Tao Ngoi District—which I realized as soon as I entered the little district town. Never mind, I thought, tomorrow I will make a similar trip and find the cliff then. I had not been there since my first visit in 1997. These prehistoric art works are neither paintings nor carvings—the contours of depicted objects have been scratched into the sand stone with a sharp object.
I had hardly passed through Tao Ngoi town to continue my trip southwards when I spotted a fat dark grey snake on the road, a road-killed specimen with a number of small snakes pressed from its bowels littered around. My first impression was that the fat snake was a cobra that had devoured a number of young snakes while hunting in the inundated paddies alongside the road. Then at closer inspection, I realized that the snake was a water snake, resembling Homalopsis mereljcoxi—a snake I was familiar with from the Thailand’s northern region. Read more about Homalopsis nigroventralis , click here.
Snake enthusiasts visiting my website, please be aware that the new, illustrated check list for snakes in North Thailand is almost completed. More than 90 per cent of the approximately one hundred species that are known to occur in the region have been illustrated with photographs: click here .

OCTOBER 2017: SNAKE NEWS: New Protobothropsspecies discovered in Thailand.

The first record of Protobothrops spec. from western North Thailand—a preview with some historical notes

A (for Thailand) new species of pit-viper has recently been discovered in Omkoi, a mountainous district of Chiang Mai Province, not far from the border with Myanmar. During this year’s rainy season, a well-equipped Thai expedition was sent to a remote Karen village in the mountains of Omkoi in search for this rare snake. The team was led by Nick Chomngam, a well-known producer and presentator of nature documentaries and dr Montri Sumontha, one of Thailand’s top herpetologists. Local Karen villagers participated in the hunt for the dangerously venomous snake. Only months earlier a villager from the area was bitten by this pit-viper. Some Karens from the area were familiar with the slender, brown snake. A few years earlier such a snake was hidden in the library of a local school and a picture of it was posted on a blog. When this picture was seen by a seasoned amateur herpetologist, he recognized immediately a species from the genus Protobothrops. Though some 20 species of pit-vipers have been recorded from Thailand, none of the more than ten species of Protobothrops, distributed in China, India, Nepal, Myanmar and northern Vietnam and Laos, has ever been found in Thailand. The existence of a possibly new species of Protobothrops in the mountains became a public secret in some circles of professional and amateur herpetologists. Read the complete story: click here  .
In about six weeks, H.M. King Bhumibol Adulyadej of Thailand, who passed away November last year, will be cremated in Bangkok. On 25 October 2017, the most important cremation rites will be performed, whereas on 26 October more rites and the actual cremation take place. Bhumibol’s cremation means the end of a long chapter in Thailand’s history, the end of an era in which so many things, including the position and status of the monarchy, have changed dramatically. When Bhumibol accessed the throne in 1946, the Thai monarchy was in a weak position and its influence was rather suppressed, but at the end of his reign its status was much exalted and its influence extensive. Traditionally, since the early days of the Ayutthayan empire to far into the middle of the 19th century, the concept of ‘Thai monarchy’ and the king’s charisma have been linked with the most popular birth story of the Buddha, the Vessantara Jataka. In a study that appeared in 2016, Australian Patrick Jory, an expert on Thai Buddhism, documents meticulously the popularity of the story in Thailand’s history and its links with royal charisma—truly fascinating reading. So this is the right time to pay attention to this ‘mysterious drama’ once again. A new post focuses on prince Vessantara’s ultimate acts of dana, the giving away of his children and his wife. click here .

Met de crematie van koning Bhumibol Adulyadej van Thailand in het vooruitzicht (26 oktober) lijkt het mij gepast om weer eens aandacht te schenken aan de Vessantara Jataka, want het boeddhistische concept van de ‘deugdzame monarch’ (aspecten van Bhumibol die in Thailand keer op keer benadrukt worden) was door de eeuwen heen in Thailand en buurlanden sterk verbonden met dit beroemdste en invloedrijkste van alle boeddhistische verhalen. Meer daarover in: klik hier .
SNAKE NEWS. The first half of this year’s rainy season, I was happy to spot quite a number of interesting snakes and to come across lots of road-killed snakes, among the latter specimens of at least two species that have not yet been recorded in Thailand before. I was also happy that an earlier ‘first country record for Thailand’ of mine (of a rare and rather strange-looking snake species) was reported in a herpetological journal, while an article on the resurrection of a snail-eating snake, following a long delay in China, was finally edited very well and published in Tropical Natural History, one of the best and most professional English-language journals on biology published in Thailand. Some twenty species of snail-eating snakes are known from South and Southeast Asia and southern China, and two of them are ornamented with bi-colored (black-and-white) spots. Despite the similar ornamentation, the two, Pareas macularius (left in the picture above) and Pareas margaritophores (right) show a large number of differences. Since their discoveries and first descriptions in the 1860s, the two have lived peacefully apart together in the taxonomy as two different species. However, in a Chinese study that appeared in 2004, it was argued that the two were one and the same species. Since Pareas margaritophorus was described in 1866, two years before Pareas macularius in 1868, this implied that the ‘nominal species’ Pareas macularius was a junior synonym of Pareas margaritophorus, and therefore eliminated as a valid species—a big surprise to many herpetologists who were familiar with the snail-eaters. Continue reading on page Snakes of Northern Thailand .
OPSTANDIGE SLANG. Van de circa twintig soorten slakkeneters onder de slangen zijn er twee getooid met tweekleurige (zwart-witte) stippen. In een Chinese studie uit 2004, werd tot grote verbazing van de kenners van deze slangensoorten, gesteld dat Pareas macularis (links op de foto) en Pareas margaritophorus (rechts) in feite één en dezelfde soort vormen. En omdat Pareas macularius een paar jaar na Pareas margaritophorus was beschreven, werd deze met—bij wijze van spreken—één haal van de pen geēlimineerd uit de slangentaxonomie. Verbazingwekkend was dat de Chinese studie door veel herpetologen werd geaccepeerd en Pareas macularius ook in de gezaghebbende Reptile Data Base als geldig soort werd geschrapt. De ‘resurrection’ (opstanding) van deze onterecht genihileerde soort liet nog 13 jaar op zich wachten, maar verscheen j.l. april dan eindelijk. Meer hierover op de slangenpagina: klik hier.
maart-april2017-4-670 Nieuw op deze website is een oud verhaal, heel oud, om te spreken in de geest van het razende internet: Het verscheen in 1989 in een van de eerste boekjes die door Chieo (Miss Trasvin) in Chiang Mai werd uitgegeven—haar uitgeverij omgedoopt tot Silkworm Books groeide weldra uit tot een van de beste voor Engelstalige boeken in Zuidoost-Azië. Het verhaal legt een verband tussen een van Thailands populairste sporten, het takro (sepak takro) en de concepten individualisme en losse sociale structuur die lang geleden bij sociale wetenschappers in zwang waren om dat ‘eigenaardige’ van Thais sociaal gedrag mee te typeren. Lees hierover: http://www.sjonhauser.nl/sepak-takro-insights-from-a-popular-sport-in-thailand.html  .
Foto’s links
: Een Slaty-backed Forktail bij een beekje dat langs Wat Pang Hai stroomt, in de bergen van Doi Saket
Weinig nieuwe verhalen deze maand, maar daar staat tegenover dat het vogelarchief is uitgebreid met een ruim aantal soorten. De honderd bekendste vogelsoorten in Noord-Thailand staan er nu afgebeeld, en het archief is misschien een aanrader voor een beginner-vogelaar in Thailand die wil weten welk vogeltje hij zojuist gezien heeft. Het archief is verspreid over drie posts: Enkele vogels—some birds  , Enkele vogels—some birds-02 , en Enkele vogels—some birds-03. Zoek ze op in de alfabetische lijst en neem er eens een kijkje.
DSC04196-200-koolmeesEen van de vogels die ik wel enkele keren in het vizier had, maar nooit goed wist te fotograferen, is de de koolmees (Great Tit, Parus major). Deze in Nederland zeer algemene vogel kom je in Thailand beslist niet dagelijks tegen, maar in  april zag ik ver weg in de bergen van Samoeng een koolmees op een tak van een nog kale dipterocarp-boom zitten. En ondanks de afstand werd de foto nog redelijk scherp. De koolmees in Thailand is dezelfde soort als de koolmees in Nederland, maar ik geloof dat hij wat bleker is, niet zo mooi geel.

Beeldjes en amuletten in de vorm van een fallus in erectie zijn in Thailand objecten waarvan wordt aangenomen dat ze geluk en voorspoed brengen. Ze worden palat khik genoemd. Veel mannen dragen voor hun welzijn een of meerdere kleine palat khik, zo groot als een pink of wat kleiner, aan een koord om hun middel. Je ziet ook wel dat forse palat khik door winkeliers tussen hun koopwaar worden geplaatst, kennelijk om van een goede omzet verzekerd te zijn. Een enkele keer heb ik ze wel op de balie van een klein hotel of een guest house zien staan. Met seksualiteit of vruchtbaarheid hebben deze pikken van hout, marmer of kunststof weinig, of misschien wel helemaal niets te maken.
DSC03178-300Een speciale categorie palat khik bestaat uit forse, houten fallussen, vaak ruw bewerkt en met rood geschilderde eikel, die bij sommige geestenhuizen worden geofferd. Meestal betreft het de huisjes voor bepaalde vrouwelijke geesten. Het ligt enigszins voor de hand zulke offerandes met vruchtbaarheid in verband te brengen (en zo’n verband wordt vaak verondersteld bij een beroemd geestenhuis in Bangkok), maar het is waarschijnlijker dat de fallusachtige offerande vooral bedoeld is om de vrouwelijke geest te behagen. Uiteindelijk zijn offerandes in principe cadeautjes waarmee men geesten een genoegen wil doen, en waar zou je een vrouwelijke geest meer mee kunnen behagen dan met een flinke pik? Maar daarover bestaat weinig duidelijkheid en gedetailleerde literatuur over zulke offerandes is schaars. Het aantal geestenhuisjes waar palat khik worden geofferd is niet erg groot in Noord-Thailand. Daar ken ik er zo’n twintig. Maar in delen van Centraal_Thailand en Zuid-Thailand lijken ze algemener te zijn. Het afgelopen jaar kon ik een aantal van zulke geestenhuizen aan mijn lijstje toevoegen. Mijn speurtochten waren weliswaar succesvol, ze lieten mogelijk ook zien dat het fenomeen van palat khik offeren aan geesten op zijn retour is. Daarover binnenkort een uitvoerig bericht. Een voorlopige inventarisatie van de “fallussen voor de vrouwelijke geesten” is te vinden in: De fallus in Thais ritueel  .•
Februari 2017
Februari 2017f-670•Deze maand werden zeven nieuwe verhalen gepost. Ze gaan onder meer over een vereerde monnik uit de 17e eeuw en een nu als heilige vereerde koning die bijna honderd jaar later leefde. Ook komt Thailands meest lugubere spook aan de orde en wordt een bezoek aan Pak Nam geschetst—de plaats waar Thailands levensader, de Chao Phraya-rivier, uitstroomt in de Golf van Thailand.
Thuat-teaserDe heilige monnik Luang Pu Thuat was het onderwerp in twee eerdere posts. In een nieuw opstel wordt de oorsprong van de cult van deze monnik toegelicht en de sterke band met de strijd tegen het communisme in Thailand (ca. 1950-1985). Lees hierover in Luang Pu Thuat—opkomst van een cultus
•Vrijwel alle Thais geloven in geesten…en hoe! Geesten heb je in alle soorten en maten. Sommige geesten gedragen zich vooral als spoken.
Geen spook is in Thailand beroemder dan Mae Nak, en geen spook wordt meer gevreesd. Noem haar naam en een Thai huivert. Bijna twintig keer is de trieste legende over dit spook verfilmd, steeds weer werd het een kassucces. Of Nang Nak midden-19e eeuw leefde, of minstens vijftig jaar eeder, is niet zeker. Hoe het ook zij, de jonge vrouw werd verliefd op een knappe jongeman. Ze trouwden, maar hun geluk duurde kort. Geen seven years itch maar de tragische dood van moeder en kind bij de geboorte van hun eersteling maakte aan dat geluk een eind.
Mae Nak-teaserLees hierover in: Mae Nak . Een korter verhaal over het spook kun je downloaden als PDF-file (478 KB): Mae Nak, onze Wereld .
Mae Nak is een van de (vele) soorten vrouwelijke geesten. Mae Takhian, is een andere bekende. Ze woont doorgaans in een boom. De laatste jaren is de verering van deze geestin veel leven ingeblazen. Plaatsen waar een knoestige boom wordt gevonden, worden meteen tot Mae Takhian-heiligdommen omgesmeed. Vaak worden zulke boomstammen naar tempels gesleept om daar een focus van verering te vormen. De grote populariteit van Mae Takhian heeft beslist te maken met de reputatie die ze heeft om na een offerande geluk te brengen, met name te helpen een mooie prijs te winnen in de staatsloterij. Aan een uitvoerig verhaal over deze geest wordt gewerkt. Minder uitvoerige informatie over haar is te vinden in : De fallus in Thais ritueel  .
Taksin-teaser•Ook de geest van een aantal belangrijke vorsten uit de geschiedenis wordt door de Thais vereerd. Een bekende is de geest van koning Taksin, wiens bewind van 1767 tot 1782 duurde. Hoewel deze koning in 1982 de ere-titel “de Grote” postuum kreeg toebedeeld, blijft hij een enigszins omstreden figuur. Een lang verhaal over die koning, zijn bewind en zijn latere verering is: Koning Taksin .
Vogels van Noord-ThailandEnkele vogels gespot in maart. 1-2: Hop, Common Hoopoe (Upupa epops), in laagland in het district Hot, Chiang Mai (2014-03-24). 3-4: Grey-breasted Prinia (Prinia hodgsonii), in laagland langs de rivier de Ping in het district Pa Sang, Lamphun (2014-03-29). VOGELS DETERMINEREN Meer foto’s van vogels uit Noord-Thailand, slechte en heel slechte, maar ook wel een aantal wat betere in: Enkele vogels-some birds , Enkele vogels-some birds-02 en Enkele vogels-some birds-03. Met wat geluk vind je er een plaatje van de vogel die je gezien hebt en waarvan je zou willen weten tot welke soort hij behoort. (En met wat geluk heb ik er de goede naam bijgezet.